II GZ 137/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L., J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 20 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 87/08 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 17 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 87/08 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 87/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił zażalenie E. L., J. L., J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 87/08 w przedmiocie odrzucenia zażalenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 17 marca 2008 r., którym to postanowieniem Sąd odrzucił zażalenie strony na wezwanie do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2008 r. strona skarżąca została wezwana łącznie do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. W zarządzeniu pouczono stronę skarżącą o rygorze odrzucenia zażalenia w przypadku nie uiszczenia w terminie wpisu sądowego. Zarządzenie to zostało doręczone każdej z osób występujących po stronie skarżącej ze skutkiem prawnym w dniu 14 maja 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłek zawierających te zarządzenia. Wpis sądowy od zażalenia nie został jednak uiszczony. Sąd wskazał, że opłacenie zażalenia stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w osobach: E. L., J. L., J. L. została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, a wpisu nie uiściła. W dniu 6 maja 2009 r. wpłynęło do sądu "zażalenie, wniosek wraz ze skargą". W piśmie tym skarżący domagali się "zmiany, unieważnienia wszystkich zarządzeń, wezwań, postanowień, a zwłaszcza wydanego w/w postanowienia". Opisując szeroko dotychczasowy przebieg postępowania E. L., J. L., J. L. zarzucili naruszenie "prawa procesowego, ustawowego, materialnego, postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych". Wskazali, że to organ powinien ponieść koszty postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie jest środkiem odwoławczym służącym od wskazanych ustawowo postanowień incydentalnych, niekończących postępowania w sprawie, stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a). Jak wynika z art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 20 kwietnia 2009 r. odpowiada prawu. Sąd I instancji trafnie podniósł, że skarżący mimo skutecznego wezwania zarządzeniem Sądu z 30 kwietnia 2008 r. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, obowiązku tego nie wypełnili. Stosownie do treści art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od którego mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega-ją odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie. Zauważyć należy, że skarżący próbując kwestionować wynikający z powyższych przepisów obowiązek uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia, w istocie twierdzą jedynie, iż - ich zdaniem - obowiązek ponoszenia kosztów sądowych nie wynika z przepisów prawa. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Podniesionych w zażaleniu zarzutów nie sposób odnieść do przedmiotu postępowania zażaleniowego, który sprowadza się jedynie do oceny faktu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.