II GZ 145/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Po 59/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. (sygn. akt III SA/Po 59/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) - odrzucił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. WSA wskazał, że skarżący wraz ze skargą na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. (sygn. akt II GZ 871/17) oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 30 maja 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zdaniem WSA skoro zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 10 października 2016 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. - upłynął w dniu 9 listopada 2016 r. (środa), a skargę wniesiono 25 listopada 2016 r. - czyli po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec tego skarga jako wniesiona po terminie podlegała odrzuceniu. [...] złożył zażalenie na postanowienie WSA. W uzasadnieniu skarżący wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Wobec tego, że przepisy jasno i kategorycznie określają w jakim terminie wnosi się skargę do sądu i jakie są konsekwencje przekroczenia tego terminu, sąd nie ma w tym względzie żadnego pola do własnej oceny, czy wydania decyzji uznaniowej, gdyż związany jest stanowczym brzmieniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II GZ 638/17). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. została skarżącemu doręczona w dniu 10 października 2016 r. Zatem termin na złożenie skargi upłynął w dniu 9 listopada 2016 r. (środa). Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 25 listopada 2016 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie może również w niniejszym postępowaniu oceniać przyczyn uchybienia terminu i orzekać w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu. Powyższe kwestie, wychodzące poza zakres postępowania zażaleniowego zostały już ocenione przez WSA w Poznaniu, który postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. To postanowienie na skutek zażalenia skarżącego zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II GZ 871/17). Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.