II GZ 15/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. S. Z. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 84/11 w zakresie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia w sprawie ze skargi G. S. Z. w K. na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa M. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: odrzucić zażalenie I Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. pozostawił bez rozpatrzenia skargę G. S. Z. w K. na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa M. z dnia [...] listopada 2010 r., w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania od negatywnego rozpatrzenia protestu dotyczącego wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. II W dniu 14 grudnia 2011 r. pełnomocnik G. S. Z. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez "polecenie Sądowi I instancji kontynuowania sprawy", a także zasądzenia na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). W rozpoznawanej sprawie G. S. Z. wniosła zażalenie na postanowienie WSA w K., którym Sąd pozostawił jej skargę bez rozpatrzenia. Postanowienie w tym przedmiocie nie zostało wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Również ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), która reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W art. 30d tej ustawy przewidziano natomiast, że wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zatem w rozpoznawanej sprawie środkiem prawnym mającym prowadzić do kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia Sądu I instancji nie jest zażalenie, a skarga kasacyjna. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.