II GZ 16/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 301/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi G. Spółki z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 301/10 zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi G. Spółki z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podniósł, że odmawiając zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, organ powołał się na treść art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), który stanowi, że w wyniku zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie może nastąpić zmiana miejsca urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych. Ponadto wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. 98. 204. 37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry." W ocenie Sądu pierwszej instancji udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie, co uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Dyrektor Izby Celnej w G. wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., poprzez zawieszenie postępowania w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy nie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z ostrożności, w przypadku uznania że doszło do omyłkowego wskazania podstawy prawnej zawieszenia, organ zarzucił naruszenie art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a., polegające na braku podstaw do zadania pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu lub Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2010 r. organ podniósł, że przedstawienie pytania prejudycjalnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej było niezasadne, gdyż inne wojewódzkie sądy administracyjne rozważając kwestię zgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z prawem europejskim, nie miały w tej kwestii wątpliwości. G. Spółka z o.o. w odpowiedzi na zażalenie wniosła o oddalenie zażalenia wywodząc, że Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego w analogicznej sprawie uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Celnej w G. odmawiająca zmiany decyzji zezwalającej na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie miejsca urządzania tych gier. Zarzuty podniesione przez skarżącą dotyczyły między innymi naruszenia art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Spółka podniosła, że wspomniany przepis jest "przepisem technicznym" w rozumieniu art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE, a mimo to nie został notyfikowany przez Polskę Komisji Europejskiej w trybie art. 8 Dyrektywy. Zdaniem skarżącej z tej przyczyny art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych nie mógł stanowić podstawy wydania decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie sygn. akt III SA/Gd 261/10, przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące kwestii będącej przedmiotem zarzutu skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Sąd pierwszej instancji zawieszając postępowanie w rozpoznawanej sprawie, której stan faktyczny i prawny był zbliżony do występującego w sprawie sygn. akt III SA/Gd 261/10, w istocie podzielił wątpliwości, które legły u podstaw przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego. W związku z tym w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do przedstawienia pytania prejudycjalnego, identycznego z tym jakie zostało sformułowane w postanowieniu z dnia 16 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze, że ponowne przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej tego samego pytania prejudycjalnego pozbawione byłoby jakichkolwiek racjonalnych podstaw, uznał za trafne postanowienie o zawieszeniu postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Gd 261/10. W tych konkretnych okolicznościach należało bowiem uznać, że rozstrzygnięcie jakie zapadnie w tej ostatnio wymienionej sprawie, z istoty rzeczy uwzględniające orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej nie może stanowić negatywnej przesłanki stosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W omawianym przypadku zawieszenie postępowania prowadzi bowiem do realizacji podstawowego celu postępowania sądowoadministracyjnego jakim jest wydanie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia. Wobec uznania, że zaskarżone postanowienie nie narusza art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zbędne stało się rozważanie zasadności zarzutu naruszenia art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a. zgłoszonego przez Dyrektora Izby Celnej w G. na wypadek przyjęcia, że Sąd pierwszej instancji wadliwie wskazał podstawę zawieszenia postępowania sadowoadministracyjnego. Mając na uwadze wskazane okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.