II GZ 184/19

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2019-09-25

Skład orzekający: Joanna Sieńczyło-Chlabicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo argumentacji skarżącego o trudnej sytuacji materialnej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego pomimo wezwania. Kwestia trudnej sytuacji materialnej strony mogła być rozpatrywana jedynie w ramach wniosku o przyznanie prawa pomocy, a nie jako podstawa do zwolnienia z obowiązku uiszczenia wpisu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o cofnięciu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uiścił wpisu, w związku z czym sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Skarżący złożył zażalenie, argumentując trudną sytuacją materialną.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Wr 35/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Wr 35/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2019 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z końcem dnia 19 kwietnia 2019 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego. Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. C. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pozostaje bez pracy i wobec tego zasługuje na umorzenie kosztów opłaty sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 4 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter – wynosi 200 zł W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Zatem prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi na wskazaną decyzję organu administracji w wysokości 200 zł. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu argumentacji dotyczącej trudnej sytuacji materialnej strony należy podkreślić, że te przesłanki mogą być przedmiotem oceny sądu wyłącznie w postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło