II GZ 213/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 17 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Lu 412/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi "O." Spółki z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia 9 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzenia gier ma automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 17 lutego 2011 r. o sygn. akt III SA/Lu 412/10 zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi O. Spółki z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia 9 lipca 2010 r. nr [..] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o udzieleniu zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wystąpił w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 z pytaniem prejudycjalnym do ETS : "czy przepis art. 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego powinien być interpretowany w ten sposób, że do przepisów technicznych, których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych ?". Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. o sygn. akt II SA/Po 549/10 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne, czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasada ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które w zaufaniu do wcześniejszych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Zdaniem Sądu I instancji udzielenie odpowiedzi na powyższe pytania będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie, co uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Celnej w B. P. wniósł zażalenie, w którym zarzucił Sądowi I instancji: -naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez bezzasadne zawieszenie postępowania sądowego o sygn. akt III SA/Lu 412/10 z uwagi na przedstawienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 261/10 pytania prawnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sytuacji braku przesłanek wystąpienia przez ww. Sąd z pytaniem prejudycjalnym, - naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez zawieszenie postępowania z uwagi na wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 8 grudnia 2001 r. o sygn. akt II SA/Po 549/10 w kwestii niewymagającej zajęcia stanowiska przez Trybunał Konstytucyjny, -naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w L. nie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając powyższe na uwadze, organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz wstrzymanie wykonania wymienionego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 262/10, przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące kwestii będącej przedmiotem zarzutu skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Sąd pierwszej instancji zawieszając postępowanie w rozpoznawanej sprawie, której stan faktyczny i prawny był zbliżony do występującego w sprawie sygn. akt III SA/Gd 262/10, w istocie podzielił wątpliwości, które legły u podstaw przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego. Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze, że ponowne przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej tego samego pytania prejudycjalnego pozbawione byłoby jakichkolwiek racjonalnych podstaw, uznał za trafne postanowienie o zawieszeniu postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Gd 261/10. W tych konkretnych okolicznościach należało bowiem uznać, że rozstrzygnięcie jakie zapadnie w tej ostatnio wymienionej sprawie, z istoty rzeczy uwzględniające orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Podobna sytuacja zachodzi odnośnie pytania skierowanego przez Sąd pierwszej instancji w Poznaniu do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej nie może stanowić negatywnej przesłanki stosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W omawianym przypadku zawieszenie postępowania prowadzi bowiem do realizacji podstawowego celu postępowania sądowoadministracyjnego jakim jest wydanie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia. Wobec uznania, że zaskarżone postanowienie nie narusza art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.