II GZ 222/19
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2019-10-17
Skład orzekający: sędzia NSA Zbigniew Czarnik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, dokonane w trybie art. 73 PPSA, jest skuteczne, jeśli adresat twierdzi, że nie otrzymał awiza, mimo adnotacji poczty o jego pozostawieniu?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA. Doręczenie pisma w trybie art. 73 PPSA, w tym pozostawienie awiza i jego powtórzenie, jest skuteczne, jeśli poczta dokonała stosownych adnotacji, a twierdzenia strony o braku awiza nie są poparte dowodami.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Ł. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni, jednak korespondencja wróciła z adnotacją "nie podjęto w terminie" po dwukrotnym awizowaniu. Skarżący wniósł zażalenie, twierdząc, że nie otrzymał wezwania ani awiza. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ł B na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 867/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Ł B na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [..] lutego 2019 r. nr [..] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: oddalić zażalenie
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Ł. Bna decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [..] lutego 2019 r. w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 16 maja 2019 r. i 24 maja 2019 r., wróciła do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Wezwanie zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w dniu 30 maja 2019 r.
Jak wynika z informacji udzielonej w dniu 26 czerwca 2019 r., w Rejestrze Opłat Sadowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
WSA w Warszawie stwierdził, że skoro skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym do tego terminie, skargę należało odrzucić.
Ł B zaskarżył powyższe postanowienie zażaleniem wnosząc o jego uchylenie. Wskazał, że od momentu złożenia skargi wyrażał pełną gotowość czynnego uczestniczenia w postępowaniu i stawienia się przed WSA. Podał również, że nie zostało mu doręczone wezwanie do uiszczenia opłaty, a w skrzynce nie pozostawiono awiza.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Treść art. 220 § 3 p.p.s.a. jest jednoznaczna. Przepis ten nie uzależnia odrzucenia wymienionych w nim środków zaskarżenia od tego, czy należny wpis nie został uiszczony z przyczyn zawinionych przez stronę, czy też strona nie ponosi winy za uchybienie terminowi uiszczenia wpisu. Stwierdzenie obiektywnej okoliczności, jaką jest nieuiszczenie wpisu w terminie jest wystarczającą przesłanką odrzucenia skargi, wniosku lub środków zaskarżenia, co wynika wprost z przepisu ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 251/11; postanowienie NSA z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt I FZ 49/13).
Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, że nie zostało mu doręczone wezwanie do uiszczenia opłaty, przypomnieć należy treść art. 73 § 1 p.ps.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie stosownego zawiadomienia. Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie takie (czyli tzw. awizo) umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynność zawodowe. Z art. 73 § 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli adresat nie podejmie pisma w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Z kolei w art. 73 § 4 p.p.s.a. ustawodawca określił, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1.
Z koperty zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz adnotacji na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 15 akt sądowych) wynika, że: 1) przesyłka została 13 maja 2019 r. wysłana na adres wskazany przez skarżącego, 2) w związku z niezastaniem adresata pozostawiono 16 maja 2019 r. awizo o możliwości odebrania przesyłki w placówce pocztowej, 3) w dniu 24 maja 2019 r. dokonano powtórnego awizowania przesyłki, 4) w związku z niepodjęciem przesyłki z placówki pocztowej, przesyłkę tę w dniu 3 czerwca 2019 r. zwrócono do WSA, gdzie wpłynęła w dniu 11 czerwca 2019 r. Wszystkie wymienione zdarzenia zostały opatrzone stosownymi adnotacjami, pieczęciami i podpisami przez pracowników Poczty Polskiej S.A. W takiej sytuacji usprawiedliwione było przyjęcie przez WSA domniemania wynikającego z art. 73 § 4 p.p.s.a., że zawiadomienie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należało uznać za doręczone skarżącej w dniu 30 maja 2019 r.
Skarżący w zażaleniu podał, że w skrzynce nie pozostawiono awizo. NSA stwierdza, że samo gołosłowne stwierdzenie niepoparte jakimikolwiek dodatkowymi wyjaśnieniami nie może podważyć adnotacji poczynionych przez listonosza na kopercie. Tym bardziej, że skarżący, mimo twierdzeń o nieotrzymaniu awiza nie podjął jednak żadnych działań w celu wyjaśnienia sprawy, w szczególności nie złożył w tej sprawie reklamacji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło