II GZ 222/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S Sp.j. w W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt III SA/Gl 58/21 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S Sp.j. w W na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K z dnia [..] października 2020 r. nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z 20 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S Sp.j. w W na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K z dnia [..] października 2020 r. w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. WSA w Gliwicach wskazał, że w skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik spółki uzasadnił ten wniosek ważnym interesem indywidualnym. Podniósł, że w związku z coraz trudniejszym rynkiem przewozu towarów, wynikającym z konieczności wdrażana nowych procedur technologicznych jak również rosnącymi kosztami pracy kierowców a także spadkiem popytu na zamówienia strona skarżąca, która pozostaje w fazie rozwojowej swojego przedsiębiorstwa założonego w 2016 r., w ostatnich okresach rozliczeniowych nie osiągnęła dochodu, co więcej z dużą trudnością zaspokaja bieżące koszty działalności. W roku 2016 strata wyniosła 69.314,55 zł, w roku 2017 156.367,32 zł a od stycznia 2018 r. 88.343 zł. Dodatkowe obciążenia fiskalne w postaci kar pieniężnych mogą spowodować konieczność zakończenia współpracy z jednym z czterech zatrudnionych przez spółkę pracowników. WSA oddalając wniosek stwierdził należy, że pełnomocnik spółki przywołał we wniosku dane na rok 2018. Nie przedstawił natomiast żadnych danych ani nie dołączył żadnych dokumentów obrazujących sytuację majątkową spółki na moment złożenia skargi. Także z akt sprawy nie wynika, by w sprawie zaistniały przesłanki wskazywane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie: 1. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora w sytuacji gdy okoliczności sprawy, zwłaszcza sytuacja majątkowa strony skarżącej wskazuje, że wykonanie nieprawomocnej decyzji może spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej przez Skarżącą, jak również może doprowadzić do jej niewypłacalności, albowiem na chwilę obecną skarżąca nie posiada środków finansowych pozwalających na jednorazowe uregulowanie kwoty wskazanej decyzji, a w 2020 roku odniosła stratę finansową; 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający przyjęciu, że stan majątkowy skarżącej uległ poprawie i w chwili obecnej natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji nie może doprowadzić do negatywnych konsekwencji majątkowych i bytowych skarżącej, podczas gdy skarżąca podtrzymywała i podtrzymuje wskazania, że w dalszym ciągu jej sytuacja majątkowa jest zła, a sama skarżąca walczy o pozostanie na rynku właściwym i utrzymanie stanu zatrudnienia. Spółka wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów: a) PIT- B za rok 2020 b) wyciąg z rachunku bankowego za miesiąc kwiecień 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Sąd wziął pod uwagę okoliczności przytoczone przez spółkę we wniosku i zasadnie wskazał, że spółka nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej. Sąd I instancji nie dysponując informacjami aktualnymi na dzień złożenia wniosku nie miał możliwości oceny czy faktycznie wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Dowody przedstawione przez stronę skarżącą w zażaleniu (dotyczące jej aktualnej sytuacji finansowej) nie mogą doprowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia, ponieważ Sąd I instancji nimi nie dysponował. NSA kontroluje w niniejszym postępowaniu zażaleniowym jedynie to, czy Sąd I instancji dysponując informacjami jakie przedstawiła mu strona zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro strona nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. to zasadnie Sąd I instancji odmówił udzielenia jej ochrony tymczasowej. Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.