II GZ 228/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2020 r.; sygn. akt VI SA/Wa 1029/19 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2019 r.; sygn. akt VI SA/Wa 1029/19 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem objętym zażaleniem odrzucił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: SKO) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1029/19, którym Sąd uwzględnił skargę A. S. i uchylił decyzję SKO w Warszawie z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, a także umorzył postępowanie administracyjne. Sąd I instancji wskazał, że odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 12 listopada 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 38). W związku z tym, że pełnomocnik organu wniósł skargę kasacyjną w dniu 13 grudnia 2019 r., a zatem po upływie wskazanego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: ppsa) 30-dniowego terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ppsa. II Zażalenie wniosło SKO w Warszawie zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania tj. art. 178 w związku z art. 177 § 1 ppsa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na niezasadnym odrzuceniu skargi kasacyjnej organu w przedmiotowej sprawie w warunkach uznania, iż rzeczona skarga została wniesiona 13 grudnia 2019 r., tj. z uchybieniem ustawowego terminu na wniesienie tego środka zaskarżenia, podczas gdy przedmiotowa skarga została złożona przez organ w Sądzie I instancji 12 grudnia 2019 r., a zatem w przepisanym terminie. Pełnomocnik SKO wniósł na podstawie art. 106 § 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 ppsa o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci potwierdzenia przez Biuro Podawcze WSA w Warszawie złożenia w dniu 12 grudnia 2019 r. skargi kasacyjnej organu w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1029/19, a także o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. III Pełnomocnik z urzędu A. S. w piśmie procesowym wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych w postępowaniu drugiej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast stosownie do art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane, że zaskarżony skargą kasacyjną wyrok WSA w Warszawie został doręczony pełnomocnikowi SKO w dniu 12 listopada 2019 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. 38) oraz oświadczenie pełnomocnika w samej skardze kasacyjnej. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem 12 grudnia 2019 r. Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną wskazując, że "została wniesiona w dniu 13 grudnia 2019 r., a zatem po upływie wskazanego w art. 177 § 1 p.p.s.a. 30-dniowego terminu". Pełnomocnik SKO kwestionuje to ustalenie wskazując, że skargę kasacyjną wniósł 12 grudnia 2019 r. i na dowód przedkłada ksero dokumentu w postaci potwierdzenia odbioru z widoczną prezentatą Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie potwierdzającą złożenie w tej dacie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że na znajdującej się w aktach sprawy pierwszej stronie skargi kasacyjnej (k. 41) uwidocznione są dwie prezentaty i dwie naklejki. Pierwsza prezentata widoczna w górnym prawym rogu zawiera następującą treść: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Biuro Podawcze, wpływ dnia 2019-12-13, zał. 1 teczka, osob." Druga prezentata widoczna poniżej potwierdza wpływ skargi kasacyjnej wraz z 1 teczką do Wydziału VI WSA w Warszawie w dniu 13 grudnia 2019 r. W połowie kartki po lewej stronie znajduje się również naklejka z kodem kreskowym o treści: "RPW/115966/2019 P Data: 2019-12-13". W górnym lewym rogu została umieszczona druga naklejka o treści: "Wojewódzki Sąd Administracyjny ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa [...] oraz kod kreskowy i nr R320450". Z kolei na załączonym przez pełnomocnika SKO potwierdzeniu odbioru istotnie znajduje się prezentata Biura Podawczego WSA w Warszawie z datą 12 grudnia 2019 r., jednak wbrew twierdzeniu pełnomocnika SKO na tym dokumencie nie wpisano w żadnym miejscu sygnatury akt sprawy, w której wnoszona jest skarga kasacyjna. NSA stwierdza natomiast, że w górnym lewym rogu, pod rubryką Adresat przesyłki, znajduje się treść: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa [...] skarga kasacyjna 10.12.2019 oraz kod kreskowy i nr R320450". Zatem wskazany jest numer zaskarżonej w sprawie decyzji i kod kreskowy z numerem takim samym jak na naklejce umieszczonej na pierwszej stronie wniesionej skargi kasacyjnej. W związku z tym w ocenie NSA w sprawie istnieją istotne wątpliwości co do tego, kiedy została wniesiona skarga kasacyjna. Z tych przyczyn za przedwczesne należało uznać odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa. WSA w Warszawie powinien wyjaśnić rozbieżności pomiędzy datą uwidocznioną na pierwszej stronie skargi kasacyjnej oraz datą na przedłożonym przez pełnomocnika organu potwierdzeniu odbioru, a następnie ustalić, czy w tych okolicznościach faktycznych skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu z art. 177 § 1 ppsa. Z tych względów, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, o zasądzenie których wnosił pełnomocnik A. S. w odpowiedzi na zażalenie, albowiem na podstawie art. 258 – 261 ppsa w tej materii właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.