II GZ 233/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. I. G. E. i T. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1971/18 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skarg O. P. S.A. w W., K. I. G. E. i T. w W. i P. I. K. E. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K. I. G. E. i T. sporządzenia uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 6 czerwca 2019 r. w sprawie ze skarg O. P. S.A. w W., K. I. G. E. i T. w W. i P. I. K. E. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2018 r., w przedmiocie dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej. Pełnomocnik K. I. G. E. i T. pismem z dnia 31 maja 2019 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 czerwca 2019 r. listem poleconym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie jego odpisu wraz z uzasadnieniem. Wskazując na treść art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji uznał, iż wskazany wniosek strony skarżącej złożony został przedwcześnie (5 czerwca 2019 r.) - przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie (6 czerwca 2019 r.), wobec czego czynność ta była bezskuteczna. K. I. G. E. i T. w W., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, art. 141 § 2 w zw. z art. 141 § 3 p.p.s.a. poprzez ich błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie, poprzez wadliwe przyjęcie, że nadanie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku dzień przed ogłoszeniem wyroku oznacza, że wniosek został złożony przedwcześnie, podczas gdy z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że fakt wysłania pocztą wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przed datą jego ogłoszenia nie prowadzi do dyskwalifikacji tego wniosku i uznania go za przedwczesny, gdy wpłynął do sądu w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku. Podnosząc ten zarzut strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach w których oddalono skargę, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Przepis ten określa obowiązek sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie, w której skargę oddalono, a więc jak w przypadku przedmiotowej sprawy zawisłej przed Sądem I instancji, wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku lub doręczenia stronie jego odpisu. W orzecznictwie przyjmuje się na tle tego przepisu generalną zasadę, że w przypadku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przez stronę przed wydaniem wyroku, czynność ta jest przedwczesna i nie wywołuje skutku opisanego w powołanym przepisie. Istnieje również pogląd, oparty na literaturze ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", wyd. 4, LexisNexis, Warszawa 2010, s. 333), zgodnie z którym w przypadku gdy strona zgłosi wniosek o sporządzenie uzasadnienia przed dniem ogłoszenia wyroku, to sąd powinien odmówić sporządzenia uzasadnienia, jednakże jeśli sąd nie uczyni tego do czasu ogłoszenia orzeczenia, to złożony przez stronę wniosek przestaje być przedwczesny i należy nadać mu bieg, w szczególności wzywając stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 231/13). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający przedmiotową sprawę pogląd ten, na kanwie stanu faktycznego związanego z datą ogłoszenia wyroku wynikająca z odraczanego terminu ogłoszenia orzeczenia oraz datą nadania wniosku i jego faktycznego wpłynięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podziela ten pogląd uznając, że odmowa sporządzenia uzasadnienia zapadłego w dniu 6 czerwca 2019 r. wyroku, zgodnie z żądaniem K. I. G. E. i T., prowadziłaby do nadmiernego formalizmu. Zwrócenia uwagi wymaga, na co sam wskazał Sąd I instancji w motywach zaskarżonego postanowienia, iż termin ogłoszenia wyroku był odraczany dwukrotnie. Po raz pierwszy odroczenie nastąpiło na rozprawie przeprowadzonej w dniu 16 maja 2019 r., gdzie wyznaczono termin ogłoszenia wyroku na dzień 30 maja 2019 r., Następnie w tej dacie przedłużono termin ogłoszenia orzeczenia wyznaczając go na dzień 6 czerwca 2019 r. Jak wynika z analizy akt sprawy, wniosku KIGEiT, wniosek ten został sporządzony w dniu 31 maja 2019 r. Faktycznie nadany został za pośrednictwem poczty w dniu 5 maja 2019 r. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął zaś w dniu 7 czerwca 2109 r. Powyższe wskazuje, ze strona będąc poinformowaną o terminie pierwszego odroczenia ogłoszenia uzasadnienia, wniosek przygotowała kolejnego dnia po planowanym wstępnie dniu publikacji orzeczenia. Powtórne odroczenie ogłoszenia orzeczenia, na dzień 6 czerwca 2019 r., gdzie publikacja wyroku była już w świetle przepisów procesowych obligatoryjna, spowodowało, że strona w dniu wcześniejszym, tj. 5 czerwca 2019 r., nadała do WSA wniosek w przedmiocie uzasadnienia wyroku. Okoliczność, w świetle powołanego wyżej poglądu, że wniosek KIGEiT faktycznie wpłynął do Sądu I instancji w dniu 7 czerwca 2019 r., a więc już po wydaniu w sprawie orzeczenia, powoduje, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że pomimo, iż faktycznie czynność wnioskodawcy była wadliwa, bo sam wniosek nadany został przed wydaniem wyroku, to jego faktyczne zarejestrowanie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu następnym po ogłoszeniu orzeczenia, powoduje, że wywołuje ona skutek prawny, tj. wniosek powinien zostać uwzględniony. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.