II GZ 251/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. G. Spółki z o.o. w K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Po 481/12 w zakresie wezwania do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. G. Spółki z o.o. w K. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie wyrejestrowania automatu do gier o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt. I SA/Po 481/12, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia wpisu od skargi na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] maja 2011 r. w kwocie 300 zł, stosownie do treści § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na powyższe zarządzenie pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. poprzez błędne przyjęcie, że skarga na czynność (decyzję) w przedmiocie wyrejestrowania automatów do gier o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów do Gier jest sprawą dotyczącą zezwoleń na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, o których mowa w art. 24 ust. 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w związku z art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, a w konsekwencji w sprawie tej powinien zostać uiszczony wpis, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia. W związku z powyższym wniesiono o zasądzenie na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, że skarga w przedmiocie cofnięcia poświadczenia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, pomimo iż faktycznie pozostaje w związku z zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach do gier o niskich wygranych, to jednak dotyczy zasadniczo innej kwestii. Cofnięcie poświadczenia rejestracji automatu pozostaje bez normatywnego wpływu na zezwolenie w przedmiocie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach do gier o niskich wygranych. W ocenie strony § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia w sprawie zasad pobierania wpisu nie powinien być interpretowany poprzez faktyczny związek danych zagadnień, lecz jeśli już, to tylko poprzez związek normatywny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 568/11, zgodnie z którym sprawy o odmowę rejestracji lub cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych są sprawami dotyczącymi zezwoleń na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, o których mowa w art. 24 ust. 1b ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w związku z art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. Przepis art. 15b ustawy o grach i zakładach wzajemnych stanowi bowiem, że automaty i urządzenia do gier mogą być eksploatowane i użytkowane przez podmioty posiadające zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych , gier na automatach, gier na automatach o niskich wygranych lub przez podmioty wykonujące monopol Państwa, po dopuszczeniu ich do eksploatacji i używania (a więc po zarejestrowaniu) przez wyznaczonego naczelnika urzędu celnego. Istnieje zatem bezpośredni związek pomiędzy rejestracją (cofnięciem rejestracji) automatu a zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie gier na takim automacie (aby prowadzić działalność w ramach zezwolenia na prowadzenie gier na automatach, trzeba mieć zarejestrowany automat). Ten właśnie związek nakazuje przyjąć, że sprawa ze skargi na decyzję o cofnięciu rejestracji automatu należy do kategorii spraw dotyczących zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie, nieobjętym przepisami § 2 ust. 2 pkt 1-26, a zatem spraw wymienionych w § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. Ponadto, z przepisów rozdziału 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) wyraźnie wynika, że z poświadczeniem rejestracji wiąże się bezpośrednio obowiązek uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w tym zakresie (§ 9 ust. 2 ww. rozporządzenia). Natomiast z § 10 ust. 4 wynika, że poświadczenie rejestracji traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w tym zakresie, a zatem te dwa elementy, tj. zezwolenie i rejestracja powinny być spełnione łącznie, by było możliwe prowadzenie działalności gospodarczej w tym zakresie. Przesłanką rozstrzygającą – w kwestii określenia wysokości wpisu – jest przedmiot sprawy administracyjnej, to jest prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W tym zakresie wpis – stosownie do § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wynosi w pozostałym zakresie 500 złotych. Podkreślenia wymaga, że wyjątek od tej zasady przewiduje § 2 ust. 5 rozporządzenia, gdzie wpis stały bez względu na przedmiot sprawy pobiera się wysokości 200 złotych w sprawach skarg dotyczących jedynie postanowień lub decyzji wydanych w trybach nadzwyczajnych postępowania administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GZ 390/11). W świetle powyższych rozważań należy uznać, że zaskarżone zarządzenie jest prawidłowe i zgodne z prawem. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.