II GZ 259/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Op 567/15 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. postanowieniem z 15 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Op 567/15 odrzucił skargę spółki z o.o A. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z [...] października 2015 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] października 2015 r., nr [...] doręczono spółce A. 21 października 2015 r. W decyzji prawidłowo pouczono stronę o terminie i trybie jej zaskarżenia. Spółka A. pismem z 20 listopada 2015 r. (data stempla na kopercie), wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., która wpłynęła 24 listopada 2015 r. i tego samego dnia została przesłana do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. Sąd pierwszej instancji podniósł, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku, gdy złożenie skargi nastąpiło bezpośrednio do Sądu, to sąd, do którego wpłynęła skarga powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. Zdaniem WSA termin do wniesienia skargi należy uznać za zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie strona nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, lecz także wtedy, gdy uczynił to sąd, do którego strona bezpośrednio skierowała skargę. W rozpoznawanej sprawie, wobec niewłaściwego nadania skargi bezpośrednio do Sądu, o terminie wniesienia skargi zadecydowała data jej nadania przez Sąd na adres Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w O., co miało miejsce 24 listopada 2015 r. Decyzja została doręczona stronie 21 października 2015 r., ostatnim dniem do wniesienia skargi był dzień 20 listopada 2015 r. W związku z tym przekazanie skargi przez sąd do organu administracji, nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Spółka A. wniosła zażalenie na postanowienie z 15 stycznia 2016 r. Zarzuciła Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a w związku z art. 53 § 1 i art. 83 § 3 p.p.s.a poprzez odrzucenie skargi wskutek przyjęcia, że doszło do uchybienia ustawowemu trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi, pomimo że została ona złożona w placówce pocztowej w trzydziestym dniu tego terminu. Ponadto zarzuciła naruszenie przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędna wykładnię i przyjęcie, ze omyłkowe zaadresowanie koperty i skierowanie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ustawowym terminie daje podstawę do odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto z art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z powołanych przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Sąd pierwszej instancji trafnie zwrócił uwagę na ukształtowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 328). Mimo, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewidują po stronie sądu obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadanie jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a., wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję –Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. Sąd Wojewódzki po otrzymaniu skargi w dniu 24 listopada 2015 r. przesłał ją już 24 listopada 2015 r. do organu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Tę właśnie datę WSA przyjął prawidłowo jako miarodajną do stwierdzenia, czy strona dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi. W związku z tym, że decyzję ostateczną organu doręczono skarżącej 21 października 2015 r. to termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął 20 listopada 2015 r. Wniesienie skargi z naruszeniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. obligowało Sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.