II GZ 264/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L., J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt II GZ 264/08 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie zmiany referencyjnej zawartości tłuszczu postanawia: odrzucić zażalenie I Postanowieniem objętym zażaleniem Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie E. L., J. L., J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt II GZ 264/08, w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2006 r., nr [...], w przedmiocie zmiany referencyjnej zawartości tłuszczu. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., nie przewidziano możliwości złożenia skargi kasacyjnej, czy też zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. II Pismem z dnia 15 sierpnia 2010 r. (nazwanym "wniosek – zażalenie wraz ze skargą") E. L., J. L. i J. L. zakwestionowali powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wnieśli o jego uchylenie. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zaskarżone orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wymienionych w tym przepisie (pkt 1-10). Z art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Mając na uwadze, że kwestionowanie środkiem odwoławczym postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 i art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.