II GZ 265/10

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-09-28

Skład orzekający: Cezary Pryca

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wpis sądowy od skargi na decyzję w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz nałożenia sankcji został prawidłowo ustalony w wysokości 200 złotych, a skarżący prawidłowo wezwany do jego uiszczenia?
Ratio decidendi
Zażalenie skarżącego na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało oddalone. Sąd uznał, że wpis w wysokości 200 złotych od skargi na decyzję dotyczącą płatności bezpośrednich i sankcji został prawidłowo ustalony na podstawie przepisów PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Skarżący, jako strona wnosząca pismo podlegające opłacie, był zobowiązany do jego uiszczenia, a nie przysługiwało mu zwolnienie z tego obowiązku.
Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję dotyczącą odmowy przyznania płatności bezpośrednich i nałożenia sankcji. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, powołując się na ciężkie warunki życiowe i chorobowe. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał to zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 5 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 874/09 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz nałożenia sankcji postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 874/09, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał K. R. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz nałożenia sankcji. Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 19 lipca 2010 r., K. R. wniósł zażalenie, wskazując na ciężkie warunki życiowe i chorobowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przez pisma, o których mowa w powyżej cytowanym przepisie należy rozumieć między innymi skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 214 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, iż jeśli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych, do których zalicza się na mocy art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. wpis, obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wysokość należnego wpisu, o którym mowa w powyższych przepisach, ustala się w zależności od rodzaju sprawy, w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 211, poz. 2193). Mając na uwadze powyższe regulacje oraz przedmiot skargi, jakim jest odmowa przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz nałożenie sankcji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uznania, iż zaskarżonym zarządzeniem nieprawidłowo ustalono, w oparciu o § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia, wpis od wniesionej skargi w wysokości 200 złotych. Brak było również podstaw do uznania, iż błędnie wezwano skarżącego do uiszczenia tego wpisu, albowiem wobec treści cytowanych przepisów art. 214 i 230 p.p.s.a. jest on zobowiązany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, również wobec faktu niepodlegania ustawowemu zwolnieniu z tego obowiązku (art. 239 p.p.s.a.), jak również wobec okoliczności, iż nie został z niego zwolniony w wyniku przyznania mu prawa pomocy, o którym mowa w rozdziale 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec zaś treści uzasadnienia zażalenia, zauważyć należy, iż skarżący ma prawo do złożenia wniosku o przyznanie mu prawa pomocy, tak przed wszczęciem postępowania jak i w jego toku – art. 243 § 1 p.p.s.a. Prawo to obejmować może zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym lub częściowym oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – art. 244 § 1. Strona ma prawo wielokrotnego wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w tej samej sprawie. Ponowne złożenie wniosku w tej samej sprawie może być spowodowane w szczególności zmianą sytuacji majątkowej strony w odniesieniu do sytuacji, na podstawie której został rozpoznany poprzedni wniosek. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub się toczy i powinien on zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym, dochodach oraz dokładne dane o stanie rodzinnym. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło