II GZ 28/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt II GZ 28/09 oddalające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 199/08 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za przekroczenie ilości referencyjnej dostaw mleka postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 13 lutego 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie E. L., J. L., J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 199/08 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za przekroczenie ilości referencyjnej dostaw mleka. Pismem z dnia 24 lutego 2009 r. (nazwanym "wniosek - zażalenie wraz ze skargą") E. L., J. L., J. L. zakwestionowali powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie szeregu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2009 r. jest niedopuszczalne. Powyższe orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało doręczone skarżącym wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych taksatywnie w tym przepisie (pkt 1-10). Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.