II GZ 288/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 348/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie wpisu na listę stałych mediatorów postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 348/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B. S. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie odmowy dokonania wpisu na listę stałych mediatorów. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 23 marca 2018 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu) B. S. wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia [...] lutego 2018 r., która to decyzja została jej doręczona w dniu 16 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uzasadniając odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wskazał, że w rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin zakreślony do wniesienia skargi upłynął z dniem 19 marca 2018 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 23 marca 2018 r., a zatem po upływie zakreślonego do tego terminu. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła skarżąca, zarzucając Sądowi I instancji niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w sytuacji, gdy nie istniały podstawy do jego zastosowania, bowiem skarżąca złożyła skargę na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w terminie, gdyż przesyłka zawierająca tę decyzję została jej doręczona w dniu 21 lutego 2018 r. Na poparcie tych twierdzeń przedłożono wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej dotyczącej śledzenia przesyłek. Żaląca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona w dniu 16 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 40 akt administracyjnych), a zatem termin na złożenie skargi upłynął w dniu 19 marca 2018 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 marca 2018 r. (karta 6. akt sądowych), a więc z przekroczeniem terminu ustawowego. Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., WSA prawidłowo odrzucił skargę, jako spóźnioną. Twierdzenia zażalenia dotyczące doręczenia skarżącej przesyłki zawierającej decyzję ostateczną w dniu 21 lutego 2018 r. nie znajdują oparcia w aktach. Nie budzi wątpliwości, że doręczenie skarżącej decyzji ostatecznej nastąpiło w dniu 16 lutego 2018 r., co skarżąca poświadczyła na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki własnym podpisem (karta 40 akt administracyjnych), a co również wynika z załączonego do zażalenia wydruku ze strony śledzenia przesyłek Poczty Polskiej. Wskazywany przez autora zażalenia jako dzień doręczenia przesyłki 21 lutego 2018 r. jest natomiast dniem doręczenia zwrotnego potwierdzenia odbioru Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach, o czym świadczy pieczęć biura podawczego tego Sądu również widniejąca na omawianym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.