II GZ 31/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II GZ 31/11 oddalające zażalenie w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2009 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z 26 października 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1319/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie Z. W. na zarządzenie WSA z 6 września 2010 r. informujące skarżącego o wynikającym z zarządzenia z 27 lipca 2009 r. Przewodniczącego Wydziału VI obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] czerwca 2009 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 27 lipca 2009 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał Z. W. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na wspomniane zarządzenie (postanowienie NSA z 13 października 2009 r., sygn. akt II GZ 224/09), a także oddalił zażalenie Z. W. na postanowienie WSA o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie NSA z 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 179/10) WSA zarządzeniem z 6 września 2010 r. wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. W ocenie WSA zarządzenie z 6 września 2010 r. nie podlegało zaskarżeniu, w związku z czym złożone przez Z. W. zażalenie na to zarządzenie podlegało odrzuceniu. Pismem z 23 listopada 2010 r. Z. W. zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające jego zażalenie na zarządzenie z 6 września 2010 r. W uzasadnieniu nie podniósł żadnych merytorycznych zarzutów, które kwestionowałyby zażalone orzeczenie. Rozpoznając ww. pismo NSA postanowieniem z 25 stycznia 2011 r. stwierdził, iż zażalenie podlega oddaleniu. Pismem nazwanym "skarga kasacyjna zarzutowa" Z. W. zakwestionował powyższe postanowienie i wniósł o "cofnięcie, uchylenie, całkowitą zmianę treści zaskarżonego postanowienia" a także o "wznowienie tego postępowania, po poprawieniu błędów formalnych, tworzących nieważność zaskarżonego postanowienia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II GZ 31/11 wskazując, iż zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powoływana jako: p.p.s.a.) zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Reasumując powyższe NSA po raz kolejny podkreśla, iż nie przysługuje zażalenie od zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do wykonania zarządzenia w zakresie uiszczenia wpisu od skargi. NSA rozpoznając pismo Z. W. na postanowienie NSA z 25 stycznia 2011 r. wskazuje, iż orzeczenia NSA są prawomocne od chwili ich wydania, gdyż zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. W myśl przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne (Dział IV Rozdział 1 i 2 p.p.s.a.), natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, zgodnie z którym skarżącym przysługiwałby środek odwoławczy od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.