II GZ 318/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A.] Sp. z o. o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 października 2019 r.; sygn. akt I SA/Bk 504/19 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi [A.] Sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie bez koncesji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, objętym zażaleniem postanowieniem z 23 października 2019 r.; sygn. akt I SA/Bk 504/19, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej cyt. jako: p.p.s.a.) odrzucił skargę [A.] Sp. z o. o. w W. (dalej: Spółka, skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku (w skrócie: Dyrektor IAS) z [...] lipca 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie bez koncesji oraz stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu sądowego od skargi. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku ze skargą Spółki na opisaną wyżej decyzję Dyrektora IAS, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 9 września 2019 r. wezwał skarżącą, do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2 000 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwania sądu zostały skutecznie doręczone skarżącej 13 września 2019 r. W wymaganym terminie Spółka uiściła wpis, ale nie podpisała skargi. Wobec powyższego nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obligowało sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia oraz – zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – do zwrotu uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postawienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy polegające na uchybieniu przepisom art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez bezpodstawne odrzucenie skargi, pomimo iż skarżąca nigdy nie została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Ponadto skarżąca wniosła na podstawie art. 106 § 3 w zw. z art. 48 § 3 w zw. z art. 193 i w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z załączonych dokumentów, na okoliczność wykazania, że wbrew stanowisku sądu pierwszej instancji skarżącej w dniu 13 września 2019 r. doręczono jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu oraz odpowiedź na skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który – w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. – przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa. Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącą skargi na decyzję Dyrektora IAS, osobnymi zarządzeniami z 9 września 2019 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Białymstoku wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia: poprzez podpisanie skargi (k.-60 akt sądowych), do uiszczenia wpisu od skargi (k. -57 i 58), a także zarządził o doręczeniu skarżącej odpowiedzi na skargę (k.-62). Powyższe dwa wezwania, a także odpowiedź organu na skargę przesłano w jednej przesyłce, co wyraźnie wynika z opisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, w którym opisując co zawiera przesyłka, wymieniono wszystkie trzy znajdujące się w kopercie pisma (k.-68 akt sądowych). Zostały one prawidłowo doręczone 13 września 2019 r., co potwierdza podpis upoważnionego pracownika skarżącej A.P. W wykonaniu wezwania pismem z 19 września 2019 r. Prezes Zarządu skarżącej spółki przesłał dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2000 zł. Natomiast w terminie 7 dni od doręczenia ww. przesyłki sądowej skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Przesłanie kilku dokumentów w jednej przesyłce jest stosowane w praktyce i zrozumiałe z uwagi na potrzebę ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości (por. m.in. postanowienie NSA z 26 marca 2019r., sygn. akt II GZ 40/19; postanowienie NSA z 17 września 2019r., sygn. akt I GZ 294/19). Nie ulega wątpliwości, że znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Samo twierdzenie pełnomocnika strony, że przesyłka nie zawierała wszystkich pism wyraźnie wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jest niewystarczające do obalenia tego domniemania. Także przedłożenie sądowi kserokopii pierwszych stron dwóch skierowanych do skarżącej pism nie może dowodzić, że w kopercie nie było jeszcze innego pisma – wezwania do podpisania skargi. Spółka jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu gospodarczego i powinna wykazać się dbałością i szczególną starannością w sytuacji, gdy wnosząc skargę zainicjowała postępowanie przed sądem. Takiej staranności zabrakło w tej sprawie zarówno na etapie złożenia skargi bez podpisu, jak i na etapie odbioru korespondencji sądowej. Pracownik spółki nie dochował bowiem należytej staranności odbierając przesyłkę sądową bez zwrócenia uwagi na to, czy jej zawartość zgadza się z opisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. NSA stwierdza, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wyraźnie wynikało, że w jednej kopercie znajdowało się więcej dokumentów. W rubryce: "Rodzaj przesyłki" zawiera ono informację: "wezw. do podpisania skargi, wpis + odpis odpowiedzi na skargę". Oznacza to, że przy zachowaniu minimum staranności można było się zorientować, czy w jednej kopercie zostały doręczone wszystkie pisma opisane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Skutki niesprawdzenia zawartości przesyłki w chwili jej odbioru i niezgłoszenia ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi, obciążają stronę. W sytuacji bowiem, gdy nie kwestionowała prawidłowości doręczenia tej przesyłki, nie może obecnie skutecznie kwestionować prawidłowości doręczenia jej wezwania do podpisania skargi. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie skarżąca Spółka nie podważyła skutecznie okoliczności wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do podpisania skargi. Naczelny Sąd Administracyjny, wobec stwierdzenia, że skarżąca nie zastosowała się w zakreślonym terminie do wezwania i nie usunęła braków formalnych skargi przez jej podpisanie, uznał, że zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.