II GZ 339/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 700/16 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 700/16 w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 17 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 700/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił Z. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z 8 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 700/16, którym oddalona została skarga Z. S. (dalej: skarżący) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zaległych składek za ubezpieczonego będącego płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i fundusz Pracy za lata 1999-2008 r. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, ponieważ żaden ze złożonych przez niego dokumentów, potwierdzających, że Z. S. cierpiał na zaburzenia depresyjne na podłożu ZZA, nie dotyczy okresu od [...] do [...] listopada 2016 r., kiedy to biegł termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wobec tego Sąd nie mógł ocenić, czy w okresie biegu terminu do dokonania ww. czynności procesowej w stosunku do skarżącego zaistniała okoliczność, która sprawiałaby, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący podniósł, że cierpi na zaburzenia depresyjne na podłożu ZZA, które wymagają hospitalizacji. Powodują one m.in. problemy z koncentracją, niemożność zajęcia się sobą, podejmowania poważniejszych czynności życiowych czy decyzji. Choroba ta ma charakter niezależny od chorego. Z. S. stwierdził, że z dokumentacji medycznej przedłożonej do akt sprawy wynika jego ogólny trwający dłuższy czas zły stan zdrowia, który negatywnie wpływa na podejmowanie przez niego czynności. Choroba ta trwała również w czasie, kiedy biegł termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Strona wskazała, że toczące się postępowanie administracyjne nie pozostało bez wpływu na zdrowie strony i nasilenie się stanu depresji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że przywrócenie terminu jest możliwe pod następującymi warunkami: 1) nastąpiło uchybienie terminu do dokonania czynności, 2) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 3) dokonała jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 4) uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 5) w wyniku uchybienia terminu powstały dla strony ujemne skutki procesowe. W rozpoznawanej sprawie sporne jest to, czy Z. S. uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu. Jako przyczynę uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący wskazał zaburzenia depresyjne na podłożu ZZA, jednak nie uprawdopodobnił, że w terminie właściwym do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie cierpiał na powyższe zaburzenia. Co prawda, strona złożyła do akt sprawy dokumentację medyczną, lecz wynikająca z niej choroba miała miejsce w innym terminie niż okres do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wobec tego zdaniem NSA Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że w okresie od [...] do [...] listopada 2016 r. cierpiał na zaburzenia depresyjne i w konsekwencji słusznie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 8 listopada 2016. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.