II GZ 343/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 343/11 w zakresie oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 271/11 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 271/11 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo zbadał przesłanki przyznania prawa pomocy i stwierdził, że skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a tym samym odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie narusza prawa. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r., określonym jako "wniosek w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego: 1. Sygn. akt II GZ 343/11 2. Sygn. akt II GZ 344/11" skarżący zakwestionował powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. W myśl przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne (Dział IV Rozdział 1 i 2 ustawy). Ustawa ta nie zawiera natomiast przepisu, zgodnie z którym skarżącemu przysługiwałby jakikolwiek środek odwoławczy od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne od chwili ich wydania, gdyż zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. O tym, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r. jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu skarżący został pouczony przy doręczeniu mu tego postanowienia w dniu 18 lipca 2011 r. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.