II GZ 383/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 357/10 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia postanowienia w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. o sygn. akt III SA/Wr 357/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia wydanego w toku rozprawy w dniu 15 września 2010 r. o oddaleniu wniosku skarżącego J.J. w kwestii zobowiązania strony przeciwnej do obowiązkowego stawiennictwa, konfrontacji oraz kwestii ukarania strony przeciwnej, w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Uzasadniając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie w przypadkach wskazanych w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W ocenie WSA postanowienie wydane w dniu 15 września 2010 r. o oddaleniu wniosku skarżącego w kwestii zobowiązania strony przeciwnej do obowiązkowego stawiennictwa, konfrontacji oraz w kwestii ukarania strony przeciwnej, nie mieści się w katalogu przypadków dopuszczalności złożenia zażalenia zawartych w art. 194 § 1 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 163 § 1 p.p.s.a. i stwierdził, że postanowienie ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia i doręcza stronom jedynie wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu. Zdaniem WSA taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Pismem z dnia 29 października 2010 r. J.J. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, stwierdził w nim, iż niemożność wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy jest naruszeniem praw zagwarantowanych w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności naruszenie art. 106 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie podał, iż sąd uzasadnia postanowienia i doręcza je stronom jedynie wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu (art. 163 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną. Przepis ten zawiera katalog przypadków, w których stronie służy środek odwoławczy w postaci zażalenia. Natomiast zgodnie z art. 198 p.p.s.a. powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia Przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Wobec powyższego zażalenie jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy ustawa przewiduje możliwość jego wniesienia. Ponadto żaden przepis szczególny ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zaskarżalności w drodze zażalenia postanowienia o oddaleniu wniosku skarżącego, w kwestii zobowiązania strony przeciwnej do obowiązkowego stawiennictwa, konfrontacji oraz kwestii ukarania strony przeciwnej. Od postanowienia tego nie przysługuje także skarga kasacyjna, gdyż postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie. W związku z tym skoro na postanowienie o oddaleniu wniosku skarżącego nie przysługiwał żaden środek zaskarżenia, to Sąd nie miał obowiązku uzasadniać tegoż postanowienia. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.