II GZ 40/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 lipca 2018 r.; sygn. akt III SA/Gl 650/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] marca 2018 r.; nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 650/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę G. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik strony skarżącej został wezwany, celem uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zatem nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obligowało Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postawienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie wskazując w uzasadnieniu, że działający w jej imieniu pełnomocnik pismem z 4 czerwca 2018 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczono także odpowiedź organu na skargę oraz pouczenie o możliwości przeprowadzenia postępowania mediacyjnego. Innych wezwań pełnomocnik nie otrzymała. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy). Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącą skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, zarządzeniami z dnia 28 maja 2018 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Gliwicach wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wezwał do uiszczenia wpisu od skargi, a także zarządził o pouczeniu pełnomocnika skarżącej oraz organ o możliwości przeprowadzenia postępowania mediacyjnego. Powyższe wezwania i pouczenie, a także odpowiedź organu na skargę przesłano w jednej przesyłce, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, i zostały doręczone 18 czerwca 2018 r. Celem wykonania wezwania, pełnomocnik pismem z dnia 20 czerwca 2018 r. wniósł o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych, a także wniosek o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Natomiast w terminie 7 dni od doręczenia ww. przesyłki pełnomocnik skarżącej nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przesłanie kilku dokumentów w jednej przesyłce, z uwagi na potrzebę ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, uznać należy za działanie zrozumiałe. Nie ulega wątpliwości, że znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może być obalone, jednak nie przez samo twierdzenie pełnomocnika, że przesyłka nie zawierała wszystkich pism określonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Należy podkreślić, że doręczenie w jednej przesyłce obu wezwań w żadnej mierze nie usprawiedliwia niedbałości i braku staranności pełnomocnika, który tego nie zauważył. Tym bardziej, że od profesjonalnego pełnomocnika wymaga się fachowej wiedzy prawnej, a zatem powinien on wiedzieć, że pisma kierowane z Sądu podlegają bezwzględnemu wykonaniu we wskazanych terminach. Sąd stwierdził, że już z samego potwierdzenia odbioru wynika, że w jednej kopercie znajduje się więcej dokumentów. Zdaniem Sądu oznacza to, że przy zachowaniu minimum staranności można było się zorientować, czy w jednej kopercie zostały doręczone wszystkie pisma opisane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Mając powyższe na uwadze nie ulega wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania i tym samym należy przyjąć, że Sąd I instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji