II GZ 403/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 666/22 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2022 r., nr SKO Gd/6821/21 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie wyrejestrowania pojazdu postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2023 r. odrzucił zażalenie P. R. w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2022 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie wyrejestrowania pojazdu. Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2023 r. oddalono skargę P. R. na powołane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Orzeczenie to doręczono stronie w dniu 19 czerwca 2023 r. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego. Zostało ono doręczone w dniu 10 sierpnia 2023 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, wskazującym na wymóg sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego. W terminie zakreślonym do wniesienia przewidzianego środka odwoławczego skarżący wniósł sporządzone osobiście pismo z dnia 17 sierpnia 2023 r. adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym między innymi kwestionował wyżej wymienione postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd I instancji mając na uwadze treść powołanego pisma uznał je za zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stwierdził, że pomimo prawidłowego pouczenia strony o wymogach jakie powinno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący wymieniony środek odwoławczy sporządził osobiście. Stwierdził również, że skarżący nie jest adwokatem ani radcą prawnym, ani nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.). W takim stanie sprawy Sąd uznał zażalenie za obarczone było brakiem, który czynił je niedopuszczalnym. Pismem z dnia 25 września 2023 r. P. R. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji. Stwierdzić należy na wstępie, że Sąd I instancji zasadnie uznał pismo skarżącego z dnia 17 sierpnia 2023 r. za zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 lipca 2023 r., którym odrzucono skargę kasacyjną P. R. z tego powodu, że została ona sporządzona i wniesiona przez stronę samodzielnie z uchybieniem wymogu określonego w art. 175 p.p.s.a. – wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Za słusznością takiego stanowiska Sądu I instancji przemawia treść powołanego pisma strony, w którym skarżący wskazuje, że "ma prawo wnieść do NSA swoje oburzenie, protest, a także sprzeciw". Sam skarżący zaś nie kwestionuje tejże oceny jego pisma z dnia 17 sierpnia 2023 r. Trafność ustalenia charakteru rzeczonego pisma, w aspekcie orzeczenia w związku, z którym strona je wniosła wymaga wskazania, że art. 194 § 4 p.p.s.a. klarownie i jednoznacznie określa, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 - 3 stosuje się odpowiednio. Innymi słowy możliwość wniesienia środka odwoławczego (zażalenia) na orzeczenie odrzucające skargę kasacyjną jest, tak jak skarga kasacyjna, również obwarowane przymusem radcowsko-adwokackim. Skoro zatem wymienionym postanowieniem z dnia 21 lipca 2023 r., odrzucono skargę kasacyjną strony to wniesione na to postanowienie zażalenie powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego lub przez podmiot, o którym mowa w § 2, § 2a i § 3 art. 175 p.p.s.a., a więc przez profesjonalistę w dziedzinie prawa. Zażalenie skarżącego wymogu tego nie spełniało, gdyż strona nie będąc adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych sporządziła je samodzielnie. Wobec tego Sąd I instancji był zobligowany do odrzucenia tegoż zażalenia na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako niedopuszczalnego z uwagi na braki środka zaskarżenia. Odnosząc się niejako na marginesie do treści zażalenia w której strona podnosi, że oczekuje na rozstrzygnięcie jej wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, a "WSA jeszcze nic nie zrobił w tym kierunku", wskazania wymaga, że wniosek, o którym strona wspomina został już ocenionym przez WSA w Gdańsku –zarządzeniem z dnia 5 września 2023 r., sygn. akt III SPP/Gd 103/23. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.