II GZ 41/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. W. – R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 grudnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 785/10 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. W. – R. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie Bernarda W. – R. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 października 2010 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż odpis postanowienia z dnia 20 października 2010 r., doręczony został skarżącemu w dniu 3 listopada 2010 r. zaś zażalenie wniesiono w dniu 13 listopada 2010 r. Wobec tego Sąd pierwszej instancji uznał, że zażalenie to wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia, wynikającego z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., a który to termin upływał w dniu 10 listopada 2010 r. Zażaleniem skarżący B. W. – R. zaskarżył powyższe postanowienie, podnosząc, iż swym postępowaniem Sąd pierwszej instancji naruszył przepisy prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia. Wobec faktu, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy z dnia 20 października 2010 r., doręczone zostało zastępczo, w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. dorosłemu domownikowi – synowi skarżącego, w dniu 3 listopada 2010 r., na którą to okoliczność wskazuje pismo Poczty Polskiej z dnia 1 grudnia 2010 r., to wniesienie zażalenia na wskazane powyżej postanowienie w dniu 13 listopada 2010 r., który to fakt jest również bezsporny wobec uwidocznionej na kopercie zawierającej przedmiotowe zażalenie pieczęci Aresztu Śledczego w Ch. opatrzonego tą datą, zostało ono wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie. Taki stan rzeczy oznacza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił jako spóźnione zażalenie skarżącego na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu