II GZ 43/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L., J.L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GZ 43/09 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie zmiany referencyjnej zawartości tłuszczu postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GZ 43/09, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie E. L., J. L., J.L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 43/09, oddalające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 sierpnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2070/06, w zakresie odrzucenia zażalenia, w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2006 r., nr [...], w przedmiocie zmiany referencyjnej zawartości tłuszczu. Pismem z dnia 25 maja 2010 r. (nazwanym "wniosek – zażalenie, wraz ze skargą") E. L., J. L., J.L. zakwestionowali powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając naruszenie szeregu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Stosownie do przepisu art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden ze wskazanych przez skarżących środków odwoławczych. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Należy zauważyć, że postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Zauważyć też należy, że skarżący wnieśli środek odwoławczy w formie pisma skierowanego do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w trybie którego nie przewidują przepisy mające zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.