II GZ 43/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Po 697/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J.T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, objętym zażaleniem postanowieniem z 13 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Po 697/19, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej cyt. jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę J.T. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku ze skargą strony na opisaną wyżej decyzję, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia w dniu 11 października 2019 r. (k. 24 akt sądowych). Wobec faktu, że w wyznaczonym terminie 7 dni, który upłynął 18 października 2019 r., skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych skargi, ani nie uiścił wpisu sądowego, sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Skarżący w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie i umożliwienie mu uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenie wymaganego wpisu sądowego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że: "23 września 2019 r. wyjechał do W. by w dniu następnym tj. 24 września 2019 r. samolotem wylecieć do G. Powrót do W. nastąpił 1 października 2019 r., natomiast powrót do P. w dniu następnym tj. 2 listopada 2019 r. w godzinach wieczornych". Biorąc pod uwagę wskazane ramy czasowe jasnym jest, że strona nie mogła odebrać pisma z WSA w Poznaniu z powodu nieobecności pod wskazanym adresem. Zdaniem skarżącego, pod jego nieobecność awizo wręczone zostało osobie nieupoważnionej, która go nie przekazała stronie. Do zażalenia strona dołączyła kserokopie 2 stron paszportu z poświadczeniem wjazdu (24 września 2019 r.) i wyjazdu (1 października 2019 r.) z G. oraz wydruki biletów kolejowych na podróż z P. do W. (23 września 2019 r.) oraz z W. do P. (2 października 2019 r.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Ponadto skarga – będąc pierwszym pismem w sprawie – powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w zw. art. 57 § 1 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, osobnymi zarządzeniami z 23 września 2019 r. Przewodniczący Wydziału WSA w Poznaniu wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia poprzez podanie numeru PESEL (k.-19 akt sądowych), wezwał do uiszczenia wpisu od skargi (k.-18 i 22), a także zarządził o doręczeniu skarżącemu odpowiedzi na skargę (k.-23). Powyższe dwa wezwania, a także odpowiedź organu na skargę przesłano skarżącemu na adres podany przez niego jako adres do korespondencji, tj. ul. G. [...], [...] P. Jak wynika z analizy akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe pisma była dwukrotnie awizowana: 27 września i 7 października 2019 r., co potwierdzają adnotacje na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 25 akt sądowych). Wobec bezskutecznego upływu terminu na odbiór przesyłki zwrócono ją do nadawcy, tj. do WSA w Poznaniu. Potwierdza to adnotacja na kopercie o treści: "Zwrot Nie podjęto w terminie" z datą 15 października 2019 r. Wobec tego zarządzeniem z 16 października WSA w Poznaniu uznał, że z dniem 11 października 2019 r. (14 dni licząc od daty pierwszego awiza) nastąpił skutek doręczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, że strona uchybiła wyznaczonemu terminowi do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych i fiskalnych skargi – czemu zresztą nie zaprzecza. W wyznaczonym terminie, który upłynął 18 października 2019 r., skarżący nie uiścił bowiem wpisu i nie usunął braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL. Należy podkreślić, że upływ terminu jest okolicznością obiektywną w tym sensie, że jest niezależny od winy w uchybieniu terminowi. Przy jego obliczaniu nie bierze się zatem pod uwagę okoliczności faktycznych związanych z przyczynami uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego motywy zażalenia, w których skarżący podaje przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie mogły odnieść oczekiwanego przez stronę skutku. W przypadku zażalenia na odrzucenie skargi, w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi, skarga podlegała odrzuceniu. Okoliczności podniesione przez skarżącego mogłyby natomiast mieć znaczenie i podlegałyby ocenie sądu w przypadku wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Innymi słowy, dopiero po prawomocnym przesądzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny o tym, że prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę z powodu uchybienia terminu do opłacenia wpisu i nieusunięcia braku formalnego skargi, otwiera się termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braku formalnego pisma przez podanie numeru PESEL. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania i nie usunął braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, a także w ustawowym terminie nie uiścił wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obliguje sąd do odrzucenia skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.