II GZ 436/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-06-24

Skład orzekający: Marcin Kamiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie zażaleniowe na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji powinno zostać umorzone, jeśli postępowanie sądowoadministracyjne pierwszej instancji zostało zakończone wyrokiem oddalającym skargę?
Ratio decidendi
Postępowanie zażaleniowe na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, gdy postępowanie sądowoadministracyjne pierwszej instancji zostało zakończone wydaniem wyroku oddalającego skargę. W takiej sytuacji kwestia wstrzymania wykonania aktu lub czynności przestaje być aktualna w zakończonym postępowaniu pierwszej instancji.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie kary pieniężnej. Następnie WSA wydał wyrok oddalający skargę. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie zażaleniowe.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 2674/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. w D. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 22 maja 2024 r., nr LOB.501.295.2024.ULC.2 w przedmiocie kary pieniężnej za przekazanie przez przewoźnika nieprawdziwej informacji dotyczącej lotu postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2674/24, odmówił R. w D. (strona skarżąca, skarżąca, spółka) wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego (organ) z dnia 22 maja 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przekazanie przez przewoźnika nieprawdziwej informacji dotyczącej lotu. Strona skarżąca wniosła zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie zaskarżając je w całości, żądając jego uchylenia i wstrzymania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego jej rozpoznania oraz zasądzenia od organu, na rzecz skarżącego, kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Następnie strona skarżąca przedstawiła zarzuty do ww. postanowienia. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2674/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę strony skarżącej. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 zd. 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu, jeżeli stało się bezprzedmiotowe. W przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne, w ramach którego wydano objęte wniesionym zażaleniem postanowienie o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji (postanowienie z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2674/24), zostało zakończone w związku z wydaniem w dniu 20 stycznia 2025 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego skargę. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że po wydaniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności staje się bezprzedmiotowe, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu (por. np. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19; z 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II GZ 115/21; 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GZ 97/23). W takiej sytuacji kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności przestaje być – co najmniej tymczasowo – aktualna w zakończonym postępowaniu pierwszej instancji, a jeżeli orzeczenie kończące to postępowanie nie stało się prawomocne – kompetencja w zakresie udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, o ile w postępowaniu drugiej instancji zostanie złożony nowy wniosek o udzielenie tego rodzaju ochrony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło