II GZ 437/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ministra Finansów na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 czerwca 2014 r.; sygn. akt VI SA/Wa 3026/13 w zakresie wstrzymania wykonania decyzji Ministra Finansów w sprawie ze skargi W. w Ł. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r.; nr [...] w przedmiocie cofnięcia upoważnienia do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 2 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. w Ł. na decyzję Ministra Finansów z [...] sierpnia 2013 r.; nr [...]w przedmiocie cofnięcia upoważnienia do przeprowadzenia badań technicznych automatów i urządzeń do gier. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podano, że nieuwzględnienie wniosku oznaczać będzie utratę przez skarżącą możliwości organizowania i przeprowadzania badań urządzeń do gier w dotychczasowym zakresie. Podano, że działalność w zakresie badania automatów stanowi dla skarżącej - poza podstawową działalnością o profilu edukacyjnym - drugie najważniejsze źródło dochodu, zatem konieczność zaprzestania tej działalności będzie decydujące dla całokształtu funkcjonowania [...]. Sąd przyjął, że skarżąca w sposób wiarygodny i dostateczny wykazała niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które to okoliczności stanowią przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej ppsa). Realizacja zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego zagraża wystąpieniem nieodwracalnych skutków gospodarczych oraz ekonomicznych. Sąd wskazał, że przy wykonaniu decyzji skarżąca zmuszona będzie zerwać obowiązujące ją z kontrahentami umowy, co w konsekwencji spowoduje straty finansowe i konieczność zwolnienia wykwalifikowanej kadry pracowniczej. Ponadto ewentualne rozstrzygnięcie Sądu co do zasadności decyzji cofającej upoważnienie stałoby się dla skarżącej bez znaczenia pod względem ekonomicznym, bowiem natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje zaprzestanie działalności badawczej. W ocenie Sądu twierdzenia skarżącej uzasadniają zatem konieczność zastosowania żądanej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Minister Finansów. Zarzucił, że podjęte rozstrzygnięcie narusza przepis art. 61 § 3 ppsa poprzez przyjęcie, że w zaistniałym stanie faktycznym zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że działalność badawcza skarżącej stanowi niewielki, uzupełniający zakres działalności gospodarczej. Wskazał, że zgodnie z przedłożonym statutem, obok prowadzonej działalności dydaktycznej skarżąca może prowadzić również inną działalność gospodarczą, w tym m.in. wydawniczą, handlową czy usługową. Organ odniósł się także do podniesionej przez skarżącą ewentualnej konieczności zwolnienia pracowników, wskazując jednocześnie na możliwość przesunięcia pracowników do innych prac lub wykorzystanie ich kompetencji przy innych projektach badawczych podejmowanych przez Laboratorium. Zdaniem organu, przeciwko wstrzymaniu wykonaniu zaskarżonej decyzji przemawia także dbałość o zapewnienie wysokiego standardu przeprowadzonych badań technicznych, bowiem dotychczasowa działalność badawcza skarżącej budziła szereg zastrzeżeń, które szczegółowo zostały zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji z [...] sierpnia 2013 r. Pismem z [...] lipca 2014 r. W. złożyła odpowiedź na zażalenie organu, w którym podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od tej generalnej zasady i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w ustawie - ppsa przesłanek. Istotne jest zatem, aby strona należycie uzasadniła swój wniosek, poprzez wykazanie istnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ppsa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 ppsa. Analizując pod tym kątem złożony wniosek, uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. oraz zażalenie, należy stwierdzić, że argumentacja zaprezentowana w środku prawnym nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja wymagała wstrzymania. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji szczegółowo wskazano jak znaczący udział w ogólnym budżecie skarżącej stanowią dochody uzyskiwane z działalności badawczej (ok. 2.5 mln zł/rok). Powyższe potwierdzają załączone dokumenty obrazujące sytuację finansową [...] w kontekście jej działalności. W ocenie NSA niepozbawienie zaskarżonej decyzji waloru wykonalności mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której skarżącemu wyrządzona zostanie szkoda wywołująca utratę możliwości osiągania dochodów z tytułu działalności badawczej, co w konsekwencji znacząco odbije się na całokształcie funkcjonowania skarżącej. Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że wykonanie decyzji w przedmiocie cofnięcia upoważnienia na prowadzenie badań automatów i urządzeń do gier spowoduje, że zatrudnienie wykwalifikowanej w danej dziedzinie kadry pracowniczej okaże się zbędnym z uwagi na brak zleceń, co w rezultacie spowoduje konieczność dokonania redukcji, bądź likwidacji etatów. W efekcie powyższego, reaktywowanie działalności badawczej [...] w przypadku uwzględnienia skargi będzie niezmiernie trudne do zrealizowania, a wręcz może doprowadzić do cofnięcia upoważnienia, z uwagi na istotne braki techniczne, w tym brak wyspecjalizowanej kadry specjalistów. Niemniej ważne na gruncie niniejszej sprawy jest także niebezpieczeństwo destabilizacji pozycji skarżącej na rynku związane z utratą zaufania u obecnych oraz potencjalnych klientów. Reasumując, orzeczenie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, a skarżąca w wystarczający sposób uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa oraz art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.