II GZ 476/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. M.-W. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13 w sprawie zażalenia M. M.-W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt VI SAB/Wa 5/11 w sprawie ze skargi M. M.-W. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie zastosowania środków nadzorczych postanawia: odrzucić wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13, oddalił zażalenie M. M.-W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt VI SAB/Wa 5/11, w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. M.-W. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie zastosowania środków nadzorczych. Pismem z dnia [...] września 2013 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie postanowienia z dnia 29 sierpnia 2013 r., "bo Sąd nie wykazał, powołując odpowiednie przepisy, że przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP dokonanego w dniu 8 października 2000 r. (III SW 87/2000) wyborca nie może zgłosić do Sądu Najwyższego protestu na podstawie art. 129 ust. 2 Konstytucji RP z 1997 r., i dlatego zaskarżenie ważności wyboru Prezydenta RP nie było i nie jest możliwe". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast w myśl art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, stosownie do ww. przepisów w zw. z art. 198 p.p.s.a., może wydać następujące rozstrzygnięcia: oddalić zażalenie, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstawy albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu (na podstawie art. 184 p.p.s.a.) lub – w razie uwzględnienia zażalenia – uchylić zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który je wydał (na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.), ewentualnie – w razie zaistnienia przesłanek określonych w art. 58 § 1 lub art. 178 p.p.s.a. – zażalenie odrzucić. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku (postanowienia) z urzędu – a gdy wyroku (postanowienia) nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi (zażalenia) albo nie zamieścił w wyroku (postanowieniu) dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wskazać przy tym należy, że uzupełnić można tylko sentencję wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o całości zażalenia. Skarżąca wniosła o uzupełnienie postanowienia "bo Sąd nie wykazał, powołując odpowiednie przepisy, że przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP dokonanego w dniu 8 października 2000 r. (III SW 87/2000) wyborca nie może zgłosić do Sądu Najwyższego protestu na podstawie art. 129 ust. 2 Konstytucji RP z 1997 r., i dlatego zaskarżenie ważności wyboru Prezydenta RP nie było i nie jest możliwe". Powyższe żądanie nie mieści się w ramach któregokolwiek z wymienionych rozstrzygnięć. Gdyby nawet przyjąć, że wniosek skarżącej odnosi się do uzasadnienia ww. postanowienia, to, jak już wyżej zostało powiedziane, nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia wyroku (postanowienia) poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności, które nawiasem mówiąc, nie pozostaje w żadnym związku z przedmiotem sprawy, której dotyczy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2013 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił przedmiotowy wniosek jako niedopuszczalny na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 193 p.p.s.a.