II GZ 482/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 6 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 750/11 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 6 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznając wniosek M. P. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] maja 2011 r. w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu powyższego postanowienia podał, że dla oceny zasadności wniosku Skarżącego istotne znaczenie ma wyjaśnienie charakteru prawnego zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja stwierdza jedynie skutek jakim jest wygaśnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z powodu niezłożenia oświadczenia o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych za rok ubiegły oraz nieuiszczenia opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz datę powstania tego skutku tzn. ostatni dzień terminu do złożenia wskazanego wyżej oświadczenia oraz uiszczenia opłaty tj. 31 stycznia 2011 r. (.art. 11¹ ust. 2, 4, 5 i 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.). Zdaniem Sądu pierwszej instancji ma ona zatem charakter deklaratoryjny, gdyż potwierdza fakt wygaśnięcia zezwolenia z mocy prawa tj. ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Jest to zatem decyzja potwierdzająca istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, czyli tego co przewiduje ustawa. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu skoro zaskarżona decyzja ma charakter deklaratoryjny, gdyż potwierdza skutek nie złożenia oświadczenia oraz należnej opłaty przez Skarżącego, to nie podlega wykonaniu, a zatem nie można wstrzymywać jej wykonania. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył, M. P. wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. ma charakter deklaratoryjny i nie może zostać wstrzymana jej wykonalność. Skarżący podał, że niniejsza decyzja odebrała mu prawo do detalicznej sprzedaży napojów alkoholowych, przez co prowadzenie przez skarżącego działalności gospodarczej jest wysoce utrudnione. Skarżący zaakcentował, że niniejsza decyzja pozbawiła go przysługującego mu uprawnienia, dlatego też w jego ocenie wstrzymanie jej wykonania stanowi dla niego istotną ochronę przysługujących mu praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie, niemniej argumenty uzasadniające takie stanowisko Sądu nie są trafne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że deklaratoryjny charakter zaskarżonej decyzji wykluczał możliwość zastosowania w sprawie instytucji wstrzymania wykonania decyzji przewidzianej w art. 61 p.p.s.a. Zważyć należy, że użyte w tym przepisie pojęcie "wykonanie decyzji" należy rozumieć szeroko, jako oznaczające wywoływanie skutków prawnych, które wynikają z jej rozstrzygnięcia, podobnie jak szerokie znaczenie ma "wykonanie decyzji" w rozumieniu art. 130 § 1 i § 2 k.p.a. (takie stanowisko w odniesieniu do art. 152 p.p.s.a. zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 591/04, ONSA i WSA 2004/2/32). Wstrzymanie wykonania decyzji w takim, jak w niniejszej sprawie, przypadku oznacza zawieszenie jej skutku prawnego. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomiczno - hotelowych, dla której możliwość dostarczania klientom napojów alkoholowych ma rozstrzygające znaczenie. Zakaz sprzedaży alkoholu skutkować będzie niezwłoczną i bezpowrotną utratą klientów, co w konsekwencji, zdaniem skarżącego, oznaczać będzie konieczność likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej oraz uniemożliwi spłatę zaciągniętego kredytu inwestycyjnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie, nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Ani zmniejszenie dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej, ani też potencjalna możliwość zaprzestania prowadzenia tej działalności nie stanowi dostatecznej podstawy do przyjęcia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Skutki, na które wskazuje skarżący, są typowe dla decyzji o wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Również każde inne rozstrzygniecie administracyjne, które stwierdza wygaśnięcie lub cofa czy uchyla zezwolenie na prowadzenie określonego rodzaju działalności gospodarczej wywołuje podobne następstwa. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadniałaby zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dodać przy tym należy, że skarżący w żadnej mierze nie powiązał tych typowych skutków wykonania decyzji ze swoją sytuacją życiową, czy też majątkową. Nie wskazał przyczyn, dla których te typowe skutki wydania decyzji o wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu w jego sytuacji będą tak dotkliwe, że należałoby wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca ograniczyła się do przedstawienia danych, które są zbyt ogólnikowe, aby na ich podstawie możliwe było uznanie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zgodzić się ze skarżącym, że niemożliwość sprzedaży alkoholu może ograniczyć zyski, ale nie musi się wiązać z koniecznością rezygnacji z prowadzenia lokalu szczególnie, że skarżący świadczy usługi o charakterze gastronomiczno-hotelowym, a więc jego oferta nie ogranicza się tylko do sprzedaży alkoholu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.