II GZ 489/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 września 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1238/09 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia biegłym sądowym postanawia oddalić zażalenie. T. G., pismem nadanym w dniu 13 sierpnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 9 października 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1238/09. W uzasadnieniu wniosku T. G. podał, że skarga kasacyjna nie została opłacona przez sporządzającego ją adwokata, a nikt nie powiadomił go ani o konieczności uiszczenia wpisu sądowego, ani też o wydaniu przez Sąd postanowienia z 16 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej ze względu na nieuiszczenie wpisu sądowego. Podkreślił, że dopiero jego interwencja spowodowała, że w dniu 5 lipca 2010 r. adwokat wydał mu przedmiotowe postanowienie wraz z pismem przewodnim Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 28 września 2012 r. odrzucił wniosek T. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. powołując się na treść art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że skoro powoływana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej ustała w dacie 5 lipca 2010 r., to od tej daty należy liczyć 7 - dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej, a ostatni dzień tego terminu przypadał na dzień 12 lipca 2010 r. W związku z powyższym, jak wskazał Sąd, wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wniesiony do Sądu w dniu 13 sierpnia 2012 r. jest oczywiście spóźniony i jako taki nie nadaje się do merytorycznego rozpoznania. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, że wypełnił obowiązki, jakie nałożył na niego Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oraz dokonał wszelkich opłat wymaganych przez Sąd. Do pisma skarżący dołączył dowód wpłaty na kwotę 100 zł i wniósł o uznanie pomyłki za oczywistą i zaliczenie tej opłaty, jako opłaty niedokonanej wcześniej przez adwokata lub uznanie opłaty za “wpis od zażalenia od postanowienia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wyjątek od tej zasady przewiduje przepis art. 86 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, wówczas sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do jej dokonania. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej był spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu. Należy wskazać, że powoływana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej ustała w dacie, w której skarżący dowiedział się o fakcie wydania postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej (czyli, jak wynika ze złożonych przez skarżącego do akt dokumentów, w dniu 5 lipca 2010 r.). A zatem, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 12 lipca 2010 r. Wniosek wniesiony do Sądu 13 sierpnia 2012 r. był więc oczywiście spóźniony, zatem prawidłowa była ocena Sądu I instancji, że nie nadaje się on do merytorycznego rozpoznania i podlega odrzuceniu, zgodnie z treścią art. 88 p.p.s.a. Z opisanych przyczyn, zażalenie strony należało uznać za bezzasadne. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.