II GZ 489/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. w W., F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 5297/23 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 maja 2021 r. nr BTM-WWU.513.1665.2020.1843/0244.16047 w sprawie ze skargi C. w W., F. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 lipca 2023 r. nr BP.513.16.2021.1284.BTM.437065 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie licencji uprawniającej do wykonania międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy postanawia: oddalić zażalenie. I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 grudnia 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 5297/23, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a.") w sprawie ze skargi A. z siedzibą w W., F. (dalej jako: "skarżąca") na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 4 maja 2021 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym zaskarżono postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej jako: "k.p.a."), odmawia się wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej wydanej przez organ pierwszej instancji, z uwagi na treść uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt II GPS 2/22. II Zażalenia na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego art. 61 § 3 p.p.s.a., przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym zaskarżono postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej wydanej przez organ pierwszej instancji. Wobec powyższego skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 maja 2021 r. Uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art.195 § 2 p.p.s.a., bez przesyłania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu i rozpoznanie sprawy na nowo. A także wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art.196 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia zażalenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji wydanej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 maja 2021 r. Natomiast skargę złożono na postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej powyższą decyzją. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt II GPS 2/22, podjętą większością głosów składu orzekającego, w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą na postanowienie: a) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania; b) o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; c) stwierdzające niedopuszczalność odwołania - nie jest dopuszczalne, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Z treści przepisu art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika moc ogólnie wiążąca zarówno uchwał abstrakcyjnych (art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jak i uchwał konkretnych (art. 15 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Istota mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska poprzez podjęcie kolejnej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować (zob. Prawo o postępowaniu administracyjnym. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Lex a Wolters Kluwer business, Warszawa 2013, str. 833). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w niniejszej sprawie, będąc związany wskazaną powyżej uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaakceptował pogląd Sądu pierwszej instancji, że niedopuszczalne jest zastosowanie ochrony tymczasowej w odniesieniu do decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego w sytuacji, gdy skarga wniesiona została na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 k.p.a. Tym samym bezprzedmiotowa stała się merytoryczna ocena przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie dotycząca tego, czy wykonanie decyzji objętej wnioskiem wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.