II GZ 491/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 446/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 446/16 odrzucił zażalenie [...] na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 grudnia 2016 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie referendarza bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił wniosek skarżącego z dnia 8 lipca 2016 r. bez rozpoznania ze względu na nieuzupełnienie jego braków formalnych w wyznaczonym terminie. W piśmie procesowym z dnia 22 grudnia 2016 r. skarżący zawarł zażalenie na powyższe zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału III tut. Sądu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w dniu 11 stycznia 2017 r. Do dnia dzisiejszego należny wpis nie został uiszczony. Wobec nieuiszczenia przez skarżącego należnego wpisu w wyznaczonym terminie Sąd I instancji zażalenie odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) w skrócie: p.p.s.a. [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym domagał się jego uchylenia jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz zwolnienia z opłat i kosztów sądowych w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku stanowią przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Należą do nich: podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W tej sprawie wnoszący skargę nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też na podstawie orzeczenia sądu. W związku z tym, że skarżący, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, które zostało skarżącemu doręczone w dniu 11 stycznia 2017 r., wpisu tego nie uiścił, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie okazało się zatem nieuzasadnione. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.