II GZ 500/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia adwokata A. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 685/11 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi G. S. Z. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNINIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 685/11, odrzucił zażalenie adwokata A. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z 25 maja 2012 r. w przedmiocie przyznania wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi G. S. Z. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia: Adwokat A. Ż. (pełnomocnik strony z urzędu) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi G. S. Z. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] maja 2012 r. Postanowieniem z dnia 25 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odmówił wnioskującemu przyznania wynagrodzenia. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości wniesienia środka zaskarżenia zostało doręczone adw. A. Ż. w dniu 15 czerwca 2012 r. Wnioskodawca złożył w dniu 22 czerwca 2012 r. zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 25 czerwca 2012 r. wezwano wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone adwokatowi w dniu 7 lipca 2012 r. W dniu 2 sierpnia 2012 r. A. Ż. osobiście złożył odpis zażalenia poświadczony za zgodność z oryginałem, stwierdzając jednocześnie, że składa odpis obecnie, ponieważ był na urlopie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., postanowieniem z 26 września 2012 r., odrzucił zażalenie wnioskodawcy, wskazując, że stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie. Wobec doręczenia w dniu 7 lipca 2012 r. adwokatowi wezwania o uzupełnienie w terminie 7 dni braków zażalenia, termin ten upływał z dniem 14 lipca 2012 r. Złożenie pisma uzupełniającego braki zażalenia nastąpiło w dniu 2 sierpnia 2012 r., a więc po upływie tego terminu. Zgodnie zaś z art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zdaniem Sądu pierwszej instancji pismo, przy którym zawodowy pełnomocnik przedkłada w wykonaniu zarządzenia sądu odpis zażalenia w celu uzupełnienia jego braków, zawierające stwierdzenie, że "odpis zażalenia składa obecnie, ponieważ był na urlopie", nie może być poczytane za złożony w trybie art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do uzupełnienia braków zażalenia. Adwokat A. Ż. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania lub o zmianę zaskarżonego postanowienia przez przyznanie Kancelarii Adwokackiej adwokata A. Ż. wynagrodzenia za "bezpłatne udzielenie pomocy prawnej" oraz o przywrócenie terminu do złożenia 1 egzemplarza odpisu zażalenia z dnia 22 czerwca 2012 r. poświadczonego za zgodność z oryginałem. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wniosek o przywrócenie terminu motywowany jest przebywaniem pełnomocnika na urlopie, w czasie którego nie miał go kto zastąpić, w związku z czym uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Odnośnie wynagrodzenia za pomoc prawną jako pełnomocnikowi z urzędu A. Ż. wskazał, że podtrzymuje argumenty zawarte w zażaleniu z dnia 22 czerwca 2012 r. i wnosi o nadanie biegu temu zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 49 § 1 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie strony nie może otrzymywać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Stosownie zaś do treści art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W rozpoznawanej sprawie adwokat A. Ż. osobiście pokwitował odbiór wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w dniu 7 lipca 2012 r. (k. 153 akt sądowych), w związku z czym od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia odpisu zażalenia, a upłynął w dniu 16 lipca 2012 r. W związku z powyższym odpis zażalenia złożony w dniu 2 sierpnia 2012 r. Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał za spóźniony i zażalenie odrzucił. Należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji omyłkowo wskazał jako końcowy dzień powyższego terminu datę 14 lipca 2012 r. (zamiast 16 lipca 2012 r. – obliczonego na podstawie art. 83 § 2 p.p.s.a.), jednakże uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji, że pismo adwokata A. Ż. z dnia 2 sierpnia 2012 r., w którym zawarto wyjaśnienie opóźnienia w złożeniu odpisu zażalenia, nie stanowiło wniosku o przywrócenie terminu w rozumieniu art. 87 p.p.s.a. Wniosek taki pełnomocnik zawarł dopiero w zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie WSA w K. z 26 września 2012 r. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powyższego wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny w ramach kontroli zaskarżonego postanowienia nie mógł rozpoznać sprawy pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 87 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.