II GZ 516/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 692/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 marca 2024 r., znak: BP.500.176.2023.1181.ML6.538878 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 22 lipca 2024 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez J. Z. (dalej zwanego: "skarżącym") decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego: "GITD") z 6 marca 2024 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie przedstawił argumentów i dowodów, które uzasadniałyby uznanie, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji poniesie on znaczną szkodę, czy też zajdą w stosunku do niego trudne do odwrócenia skutki. Na powyższe postanowienie WSA w Krakowie zażalenie złożył skarżący. W jego uzasadnieniu podniósł, że we wniesionej skardze zostały wykazane przesłanki spełniające warunku do zastosowania art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), m.in. wskazano błędy popełnione przez organ, skutkujące zmianami wysokości wymierzonej kary administracyjnej. W ocenie skarżącego powyższe uzasadnia niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł nadto, że WSA w Krakowie nie przeanalizował dogłębnie sprawy wraz z posiadanymi dokumentami wydając postanowienie przed wydaniem prawomocnego wyroku. Wyrokiem z 2 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 692/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. Z. na wskazaną na wstępie decyzję GITD z 6 marca 2024 r. Skarżący, pismem z 5 października 2024 r., wniósł skargę kasacyjną od powyżej wskazanego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji przez wydanie wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienia NSA z: 21 grudnia 2023 r., sygn. akt II GZ 467/23; 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 414/21, te i kolejne cytowane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzecznia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19). Jednocześnie, mając na względzie możliwość i fakt ponownego złożenia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tym razem we wniesionej skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie postępowania nie przesądza, czy stanowisko Sądu pierwszej instancji, który odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jest prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 §1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.