II GZ 519/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 703/10 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W. I Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił wniosek K. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Relacjonując przebieg postępowania Sąd I instancji podał, że w dniu 27 sierpnia 2010 r. K. G. wniosła skargę na decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego ARiMR we W.. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 19 listopada 2010 r., wezwano skarżącą do uzupełniania braków złożonej skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia opłaty była dwukrotnie awizowana. Z adnotacji znajdujących się na blankiecie potwierdzenia odbioru przesyłki i kopercie wynika, iż przesyłki tej nie doręczono gdyż "adresata nie zastano", dlatego też pozostawiono ją w placówce pocztowej "O. 5, I. 9", o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce oddawczej skarżącej. Następnie przesyłkę jako "niepodjętą w terminie" – w dniu 13 grudnia 2010 r. zwrócono nadawcy (do WSA). Zarządzeniem sędziego z dnia 22 grudnia 2010 r. powyżej wskazaną przesyłkę pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 9 grudnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wymaganym terminie. Postanowienie to, wysłane do skarżącej, uznano za skutecznie doręczone w dniu 7 stycznia 2011 r. W pismach datowanych odpowiednio na dzień 24 lutego oraz 12 i 13 kwietnia 2011 r., skarżąca informowała Sąd o problemach związanych z niewydawaniem przez Pocztę Polską "przesyłek z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" jej pełnomocnikowi. Pismem nadanym w dniu 22 czerwca 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego. Sąd I instancji odrzucając powyższy wniosek podał, że przyczyna uchybienia terminu ustała, gdy pełnomocnikowi skarżącej doręczono postanowienie z dnia 29 grudnia 2010 r. o odrzuceniu skargi, bowiem wtedy skarżąca dowiedziała się, że nastąpiło uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu oraz o konsekwencjach tego zaniechania. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem, pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 7 stycznia 2011 r. W ocenie Sądu I instancji od tego momentu liczyć należy siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który upływał w dniu 14 stycznia 2011 r. II K. G. zaskarżając powyższe postanowienie podała, że opiera się ono na błędnym założeniu, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone. W ocenie skarżącej skoro w niniejszej sprawie nie nastąpiło skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu, to nie rozpoczął biec termin do uiszczenia wpisu i nie mógł on upłynąć. Nie było zatem podstaw do rozstrzygania o przywróceniu terminu. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Kontroli instancyjnej poddane zostało postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Motywy, którymi kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. podejmując rozstrzygnięcie nie w pełni dają się prześledzić i to z wielu powodów. Po pierwsze dla ustalenia, że wniosek jest spóźniony konieczne jest zarówno ustalenie daty początkowej, od której biegł termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jaki i bezsporne ustalenie daty, w której złożony został wniosek. Odnosząc się najpierw do okoliczności związanych z wnioskiem o przywrócenie terminu, wskazać należy, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika wprost jaką datę Sąd I instancji przyjął przy oznaczeniu terminu wniesienia wniosku. Wydaje się, że pismo zatytułowane "w sprawie wniosku o wznowienie postępowania" zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu. Tymczasem w aktach sprawy znajdują się wcześniejsze pisma, z których już pierwsze, z dnia 24 lutego 2011 r., nosi cechy wniosku o przywrócenie terminu. W piśmie tym skarżąca powołuje się na takie okoliczności jak zawinienie operatora pocztowego. Co prawda Wojewódzki Sąd Administracyjny niejako na marginesie dostrzega tę okoliczność, jednakże uchybienia terminu nie można domniemywać i twierdzić, że "Przyjmując nawet zatem, że już pierwsze z kierowanych do tutejszego Sądu pism skarżącej (nadane w Urzędzie Pocztowym "O. 5" w dniu 29 lutego 2011 r.), zawierające w istocie informację o problemach związanych z niewydawaniem przez Pocztę Polską "przesyłek z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" jej pełnomocnikowi, stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, który de facto (co wymaga podkreślenia Sądu) wyartykułowany został wprost dopiero w pismach z dnia 12 kwietnia i 22 czerwca 2011 r.[...]". Po wtóre istotną okolicznością, zupełnie nierozważną przez Sąd I instancji jest kwestia doręczania pism procesowych w tej sprawie. Jest rzeczą oczywistą, że od dnia 27 października 2010 r. (data wpływu) skarżąca była reprezentowana przez swojego ojca T. G. (k. 23 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało skierowane do skarżącej. Jeżeli nawet przyjąć, że prawidłowo udzielone pełnomocnictwo wpłynęło do Sądu dopiero w dniu 6 grudnia 2010 r., to niesporne jest, że od tej daty wszystkie pisma powinny być doręczane na adres pełnomocnika. Wbrew treści art. 67 § 5 p.p.s.a. postanowienie z dnia 28 grudnia 2010 r. zostało wysłane skarżącej, a nie jej pełnomocnikowi. Jest to istotne, gdyż od daty doręczenia tego postanowienia według Sądu I instancji rozpoczął bieg termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny nie może nie dostrzec również i tego, że uzasadnienie postanowienia wymyka się spod kontroli instancyjnej, gdyż bądź z braku jednej ze stron uzasadnienia tego postanowienia lub też na skutek niedokończonych zdań, nie można prześledzić pełnego wywodu Sądu I instancji. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.