II GZ 521/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1365/24 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 czerwca 2024 r. nr SKO.Dr./4122/257/2022 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z 10 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1365/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi K. Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 24 czerwca 2024 r. nr SKO.Dr./4122/257/2022 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi: I. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz K. Sp. z o.o. w K. 3001 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w powyższym wyroku (punkt II sentencji wyroku) złożyła skarżąca, w części w jakiej nie zasądzono od organu na rzecz skarżącej kwoty 1801 zł, wnosząc o jego zmianę przez WSA w Krakowie poprzez zasądzenie na jej rzecz kwoty 4802 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny w wskazanym zakresie. Skarżąca wniosła również o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 2 pkt 5) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1) lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych poprzez zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 3001 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania – w tym opłaty za czynności radców prawnych poniżej stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna powyżej 10 000 zł do 50 000 zł, podczas gdy Sąd powinien był zasądzić kwotę 4802 zł. Postanowieniem z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1365/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprostował z urzędu niedokładność w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 grudnia 2024 r. w ten sposób, że na stronie 14 uzasadnienia wyroku, w linijce 3 od dołu, po zwrocie "na podstawie 200 w zw. z art. 205 § 2" dopisał zwrot "oraz art. 206", natomiast jako ostatnie zdanie uzasadnienia dopisał "Na koszty postępowania złożyły się kwoty: 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 1184 zł tytułem wpisu od skargi (tj. 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) oraz 1800 zł opłaty za czynności radcy prawnego (która to należność została zmiarkowana przy uwzględnieniu jednorodzajowości skarg strony skarżącej wnoszonych w analogicznych sprawach, nakładu pracy pełnomocnika w przyczynieniu się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i zagadnień prawnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a także faktu przyznania w całości kosztów zastępstwa procesowego w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1365/24, w myśl § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; Dz. U. z 2023 r., poz. 1935)". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w wyroku z 10 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1365/24 (punkt II sentencji wyroku) jest zgodne z prawem, a wniesione zażalenie należy uznać za nieuzasadnione. O zasadności zaskarżonego postanowienia przemawia treść przepisu art. 206 p.p.s.a., który upoważnia sąd administracyjny I instancji do miarkowania przy zasądzaniu zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego od organu w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Powyższy przepis prawa zapewnia dużą swobodę sądowi orzekającemu w sprawie, ale jednocześnie wymaga odpowiedniego wyjaśnienia przyczyn jego zastosowania na tle konkretnego stanu faktycznego w uzasadnieniu wyroku. Wyjaśnienie przesłanek podjęcia rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania nastąpiło w wyniku sprostowania wyroku WSA w Krakowie z 10 grudnia 2024 r., poprzez wydanie postanowienia z 15 kwietnia 2025 r. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że powodem częściowego odstąpienia od zasądzenia kosztów postępowania – w zakresie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika – było przyznanie skarżącej spółce od organu administracji w tożsamej sprawie prowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (sygn. akt III SA/Kr 1364/24) pełnej kwoty kosztów sądowych. W sprawie niniejszej pełnomocnik skarżącej wystosował tożsamą skargę na decyzję, co – zdaniem Sądu pierwszej instancji – pozwalało za uzasadniony uznać wniosek o możliwości zastosowania art. 206 p.p.s.a. wobec dokonanej przez Sąd oceny nakładu pracy pełnomocnika przy sporządzeniu skargi w tej sprawie. W świetle powyższego i wobec uprawomocnienia się postanowienia z 15 kwietnia 2025 r. o sprostowaniu wyroku WSA w Krakowie z 10 grudnia 2024 r., Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zasądzenie przez Sąd pierwszej instancji kosztów postępowania w części nastąpiło na podstawie art. 206 p.p.s.a., przez co zarzuty zażalenia należało uznać za chybione. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie, zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.