II GZ 535/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 2163/22 w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. S. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr 534/XI/2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 października 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 2163/22, oddalił skargę K. S. (skarżąca) na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych (organ) z dnia 28 kwietnia 2022 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały. Postanowieniem z 16 maja 2023 r., sygn. akt VI SPP/Wa 288/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 30 grudnia 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Pismem z 15 listopada 2023 r. skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2163/22, wraz z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z 2 września 2024 r., sygn. akt VI SPP/Wa 23/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 3 czerwca 2024 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Zarządzeniem z 16 września 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek. Strona skarżąca wniosła zażalenie na ww. zarządzenie, wnosząc o jego zmianę lub uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. W takim wypadku nie stosuje się przepisów art. 220 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie, wobec wydania wyroku oddalającego skargę, skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem (zob. art. 141 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). W związku z powyższym prawidłowo wezwano skarżącą zaskarżonym zarządzeniem z dnia 16 września 2024 r. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, o której mowa w art. 234 § 2 p.p.s.a. W ww. wezwaniu opłata ta została określona w prawidłowej wysokości 100 złotych. Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącej, że Sąd Wojewódzki bezpodstawnie odmówił jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, należy wskazać, że sytuacja skarżącej w tym zakresie pozostaje aktualnie ukształtowana na podstawie prawomocnego postanowienia WSA w Warszawie z dnia 2 września 2024 r., sygn. akt VI SPP/Wa 23/24, o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 czerwca 2024 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.