II GZ 540/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2806/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2806/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 30 października 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie, zostało doręczone skarżącej w dniu 9 listopada 2015 r. Zgodnie z informacją Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Warszawie z dnia 19 marca 2016 r. należny wpis nie został uiszczony. W zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zatem, że skarżąca nie wykonała wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym do tego terminie, co uzasadniało odrzucenie skargi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. M. W uzasadnieniu tego pisma procesowego wskazała, że ze względu na zaawansowany wiek nie zawsze jest świadoma znaczenia pism i listów jakie odbiera, a także konsekwencji, jakie mogą wyniknąć z powodu zagubienia odebranych listów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował powyższy przepis. Zarządzeniem z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2806/15, Przewodniczący Wydziału VI WSA wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w sposób prawidłowy w dniu 9 listopada 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 33 akt WSA. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 16 listopada 2015 r. Zgodnie zaś z treścią informacji udzielonej przez Oddział Finansowo Budżetowy WSA w Warszawie, do dnia 15 stycznia 2016 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do omawianej sprawy, co oznacza, że wymagany wpis od skargi nie został uiszczony. W takiej sytuacji Sąd I instancji był zatem zobowiązany odrzucić skargę R. M., jako nieopłaconą na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentów podniesionych w uzasadnieniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, a dotyczących wieku skarżącej, trzeba stwierdzić, że w świetle przytoczonych jasnych przepisów o charakterze imperatywnym, nie mogą mieć one wpływu na wynik sprawy. Podnoszone przez skarżącą okoliczności zdają się zmierzać do wykazania braku winy w niespormym uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, wniosek o przywrócenie terminu nie został jednak złożony. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.