II GZ 544/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 1353/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 lutego 2024 r., znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 19 lipca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1353/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. Sp. z o.o. w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 16 lutego 2024r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Sąd rozstrzygał w następującym stanie sprawy: W. Sp. z o.o. w G. (dalej jako: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zarządzeniem z 30 kwietnia 2024 r. Przewodnicząca Wydziału VI WSA w Warszawie wezwała skarżącą do uzupełnienia braków skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków skargi została odebrana przez skarżącą 14 czerwca 2024 r. Pismem z 14 czerwca 2024 r. skarżąca nadesłała wypis z KRS, do którego załączyła znak opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości w wysokości 100 zł. Zgodnie z notatką z 5 lipca 2024 r. do dnia 28 czerwca 2024 r. w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wniosła o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Brak wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie w ustawowym terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niezastosowanie się do wezwania obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zdaniem NSA, Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował wyżej wymienione przepisy. Skarżąca spółka została skutecznie wezwana do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucić. Wskazać należy, że skarżąca w uzasadnieniu zażaleniu nie przedstawiła żadnych argumentów na poparcie swojego stanowiska co do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zażalenie skarżącej zawierało jedynie pojedyncze zdanie, w którym brak było argumentacji w zakresie podstaw jego złożenia. Z tej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.