II GZ 63/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 maja 2005 r. sygn. akt II SA/Ol 293/05 o uznaniu się niewłaściwym i przekazaniu sprawy według właściwości w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, iż jakkolwiek przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Olsztynie, to rozstrzygnięcie to zostało wydane z upoważnienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, którego siedzibą jest Warszawa. Przywołując zarówno art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), jak i § 13 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 632) Sąd uznał, iż w takiej sytuacji właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W zażaleniu R. K., nie kwestionując przekazania sprawy według właściwości miejscowej, podał, iż w sentencji postanowienia zabrakło rozstrzygnięcia o pouczeniu ZUS O/Olsztyn "za mylne i świadome wprowadzenie w błąd", którego skutkiem jest opóźnienie w rozpoznaniu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone postanowienie, wydane na podstawie art. 13 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sentencji określa wszelkie niezbędne elementy, a zatem i stwierdzenie o uznaniu się niewłaściwym i wskazanie sądu, do którego sprawa zostanie przekazania według właściwości. Żądanie zawarte w zażaleniu na tym etapie postępowania sądowego nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Błędne przesłanie przez organ skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego nie może powodować konsekwencji jakich domaga się skarżący. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił nieusprawiedliwione zażalenie. P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 lipca 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 maja 2005 r. sygn. akt II SA/Ol 293/05 o uznaniu się niewłaściwym i przekazaniu sprawy według właściwości w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, iż jakkolwiek przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Olsztynie, to rozstrzygnięcie to zostało wydane z upoważnienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, którego siedzibą jest Warszawa. Przywołując zarówno art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), jak i § 13 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 632) Sąd uznał, iż w takiej sytuacji właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W zażaleniu R. K., nie kwestionując przekazania sprawy według właściwości miejscowej, podał, iż w sentencji postanowienia zabrakło rozstrzygnięcia o pouczeniu ZUS O/Olsztyn "za mylne i świadome wprowadzenie w błąd", którego skutkiem jest opóźnienie w rozpoznaniu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone postanowienie, wydane na podstawie art. 13 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sentencji określa wszelkie niezbędne elementy, a zatem i stwierdzenie o uznaniu się niewłaściwym i wskazanie sądu, do którego sprawa zostanie przekazania według właściwości. Żądanie zawarte w zażaleniu na tym etapie postępowania sądowego nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Błędne przesłanie przez organ skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego nie może powodować konsekwencji jakich domaga się skarżący. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił nieusprawiedliwione zażalenie.