II GZ 649/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. T. Spółki z o.o. w Ch. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2212/14 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. T. Spółki z o.o. w Ch. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej punktu gier postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2212/14, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej: rozporządzenie RM wezwał T. T. Spółkę z o.o. w Ch. (dalej: Spółka) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] cofającą Spółce zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wgranych w części dotyczącej punktu gier. W zarządzeniu zawarto pouczenie o odrzuceniu skargi w przypadku niewykonania go w terminie 7 dni od daty doręczenia. W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) Spółka wniosła o uchylenie wskazanego zarządzenia z dnia 14 lipca 2014 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Zarzuciła naruszenie § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia RM i § 2 ust. 5 tego aktu poprzez wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie wyższej niż należna. Zdaniem Spółki wpis ten powinien wynosić 200 zł, a nie jak błędnie ustalono w zarządzeniu 500 zł, ponieważ skarga dotyczy zmiany decyzji w części, a nie całej decyzji, czyli zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, udzielonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. dnia [...] lipca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega uwzględnieniu. U podłoża spornej kwestii procesowej leży decyzja z dnia [...] kwietnia 2014 r. Dyrektora Izby Celnej w W., który utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2014 r. cofającą Spółce zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, udzielone przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. dnia [...] lipca 2008 r., w części dotyczącej jednego punktu gier na automatach o niskich wygranych. Decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., a przewodniczący Wydziału VI tego Sądu, uznając że przedmiot sprawy odpowiada przepisowi § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia RM, określił wpis od skargi na 500 zł. Z powyższym nie zgadza się Spółka, twierdząc że należny wpis w tego rodzaju sprawie powinien wynosić 200 zł stosownie do § 2 ust. 5 cyt. rozporządzenia. W ocenie NSA stanowisko skarżącej jest prawidłowe. Dla porządku przypomnieć wypada, że wpis sądowy stanowi opłatę sądową, której nieuiszczenie ma taki skutek, że sąd nie podejmie żadnej czynności od pisma, od którego należna opłata nie zostanie uiszczona (art. 212 § 1 i art. 220 § 1 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim pismem jest m.in. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarga nie dotyczy należności pieniężnej, więc wpis nie jest wpisem stosunkowym, lecz wpisem stałym. Szczegółowe zasady pobierania wpisu od skarg określiło powołane wyżej rozporządzenie RM w §§ od 1 do 6, a w niniejszej sprawie problematyczne jest, czy zastosowanie znajduje, jak przyjęto w zarządzeniu § 2 ust. 2 pkt 27 czy § 2 ust. 5 cyt. aktu prawnego. Skutkiem nieuiszczenia wpisu sądowego w określonej w zarządzeniu wysokości, w terminie wyznaczonym zarządzeniem przewodniczącego wzywającym do opłacenia skargi, jest odrzucenie skargi jako nieopłaconej (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wnoszący skargę, nie zgadzając się z ustaloną zarządzeniem kwotą wpisu, a nie chcąc dopuścić do odrzucenia skargi, może na zasadzie art. 227 § 1 p.p.s.a. wnieść zażalenie, z którego to prawa skorzystała skarżąca Spółka. W zaskarżonym zarządzeniu uznano, że skarga na cofnięcie w części zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych mieści się w dyspozycji § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia RM, bowiem dotyczy zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie tzn. nie mieszczącym się w rodzajach działalności wymienionych w pkt 1 do 26. Nie jest przy tym sporne, że prowadzona przez skarżącą Spółkę, w oparciu o udzielone zezwolenie, działalność w zakresie gier na automatach o niskich wgranych nie została w § 2 ust. 2 w pkt 1-26 rozporządzenia wymieniona. W ocenie NSA stanowisko wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu nie jest prawidłowe, bowiem, mimo że cofnięcie w części udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności innej, niż wymieniona w pkt 1-26 § 2 ust. 2 rozporządzenia RM, niewątpliwie dotyczy działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie udzielonego zezwolenia, to jednak nie oddziałuje i nie wywiera skutków w sferze całej prowadzonej przez dany podmiot gospodarczy działalności, pozostawiając zezwolenie w obrocie prawnym i jedynie kształtując je w ograniczonym zakresie odmiennie niż dotychczas. Nadanie decyzji ostatecznej, w określonej jej części, treści innej niż dotychczasowa stanowi zmianę pierwotnego rozstrzygnięcia i dokonać się może w oparciu o normy procesowe tj. art. 154 § 1, art. 155 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: k.p.a. lub wreszcie w oparciu o przepis prawa materialnego w powiązaniu z art. 163 k.p.a. Do faktycznej zmiany decyzji dochodzi również w wyniku częściowego cofnięcia zezwolenia na prowadzenie określonej działalności gospodarczej i zawężenia rozmiaru – lub inaczej – ograniczenia zakresu działalności dotychczasowej, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej dla potrzeb wpisu sprawie. Instytucja cofnięcia decyzji, nieprzewidziana na gruncie przepisów k.p.a, realizuje się wyłącznie w oparciu o normy prawa materialnego, do których odsyła art. 163 k.p.a. Jak zauważył J. Borkowski, komentując wskazany przepis procesowy, "przepis ten stanowi funkcję swoistego zwornika pomiędzy proceduralną instytucją "uchylenia decyzji" a materialnoprawną instytucją "cofnięcia decyzji", której następstwem jest również utrata bytu prawnego decyzji uprawniającej" (glosa do wyroku NSA z dnia 16 maja 1991 r. o sygn. akt SA/Wr 371/91, publik. OSP z 1992 r. nr 2, poz. 29). Podsumowując, w ocenie NSA, cofnięcie zezwolenia w części, w zakresie skutków materialnoprawnych, tożsame jest ze zmianą takiej decyzji, co uzasadnia zastosowanie wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej cofającą zezwolenie w części dotyczącej jednego punktu gier, na zasadzie § 2 ust. 5 rozporządzenia RM. Jak stanowi wskazany przepis, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania NSA nie rozstrzygnął z uwagi na brak podstaw prawnych do takiego działania.