II GZ 706/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. F. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1304/22 w zakresie odmowy wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2024 r., sygn. V SA/Wa 1304/22 w sprawie ze skargi I. F. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 7 kwietnia 2022 r. nr DMP-IV.4320.47.2021 w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: 1. oddalić zażalenie w części wniesionej przez I. F.; 2. odrzucić zażalenie w części wniesionej przez M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 kwietnia 2025 r., rozpoznając wniosek I. F. (dalej "skarżący"), odmówił dokonania wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 grudnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1304/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego, wskazując, że postanowienie z 31 grudnia 2024 r. jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie, a jego uzasadnienie wyraźnie wskazuje na dokonaną przez Sąd ocenę prawną, jak również zostało sporządzone w sposób jasny i czytelny, umożliwiający pełne zrozumienie (również przez osobę bez przygotowania prawniczego) powodów odrzucenia skargi kasacyjnej. Wobec tego, nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni postanowienia, wskazane w art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "ppsa"). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący oraz M. K., wskazując, że jest ono sprzeczne ze stanem faktycznym i prawnym oraz jest sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym w aktach sprawy i wobec tego wnieśli o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie w części wniesionej przez I. F. nie zasługiwało na uwzględnienie, a w części wniesionej przez M. K. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Odnosząc się pierw do zażalenia w części wniesionej przez I. F. wskazać należy, że zgodnie z art. 158 ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego nie nasuwa żadnych wątpliwości w zakresie podjętego rozstrzygnięcia, jest logiczne oraz spójne, wobec czego zasadne było odmówienie przez Sąd I instancji dokonania wykładni tego postanowienia. Konkluzji tej nie podważa podniesiona przez skarżącego w zażaleniu argumentacja. Odnosząc się do zażalenia w części wniesionej przez M. K., wskazać należy, że nie był on legitymowany w ramach niniejszego postępowania do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy wykładni postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego. Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji, M. K. nie był stroną niniejszego postępowania, co zostało stwierdzone prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 września 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 1304/22. Z tego względu, nie posiadając przymiotu strony, M. K. ani nie mógł skutecznie żądać dokonania wykładni postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego w tej sprawie, ani tym bardziej wywieść zażalenia na postanowienie odmawiające dokonania takiej wykładni skarżącemu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w pkt. 1. sentencji, a o rozstrzygnięciu z pkt. 2. sentencji orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 1 i 2 ppsa.