II GZ 712/14

Dnia 31 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. Spółki z o.o. w C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt III SA/Lu 244/14 w zakresie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. Spółki z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. I Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. zarządzeniem z [...] września 2014 r., działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz § 3 w związku z § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r.), wezwał T. Spółkę z o.o. w C. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 244/14 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej punktu gier, w kwocie 150 złotych. II T. Sp. z o.o. w C. w zażaleniu na powyższe zarządzenie domagała się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L.. Zarządzeniu zarzuciła naruszenie: 1. § 2 ust. 2 pkt 27 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez ich błędną wykładnię, zastosowanie i w konsekwencji uznanie przez WSA w L., iż od złożonej przez T. Sp. z o.o., skargi kasacyjnej należny jest wpis sądowy w kwocie 250 zł mimo, iż skarga kasacyjna dotyczy wyłącznie cofnięcia w części zezwolenia na prowadzenie działalności na automatach do gry o niskich wygranych i podlega opłacie sądowej w kwocie 100 zł, tj. kwocie odpowiadającej połowie wpisu od skargi; 2. § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie i uniemożliwienie T. Sp. z o.o., uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości stanowiącej połowę wpisu od skargi do WSA w L., tj. w kwocie 100 zł. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Przed odniesieniem się do kwestii oceny zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia, wyraźnego podkreślenia wymaga, że przedmiotem skargi do Sądu I instancji, a zatem i przedmiotem oceny dokonanej przez ten Sąd, była decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2014 r., utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] października 2013 r., którą stwierdzono wygaśnięcie zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] sierpnia 2008 r. w części dotyczącej punktu gier na automatach o niskich wygranych wymienionego w pozycji nr 72 Załącznika nr 1 do zezwolenia. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 258 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Przepis ten stanowi, że organ podatkowy, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Zatem zarówno z akt sprawy, jak i wyroku Sądu I instancji wynika bezspornie, że kontroli legalności poddana została decyzja o wygaśnięciu aktu (decyzji). Ta istotna okoliczność uszła uwadze strony wnoszącej zażalenie, bowiem w treści zarzutów autor zażalenia pisze, że "skarga kasacyjna dotyczy wyłącznie cofnięcia w części zezwolenia na prowadzenie działalności na automatach do gry o niskich wygranych", a w uzasadnieniu środka zaskarżenia stwierdza, że: "zaskarżona decyzja nie dotyczy wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach do gry o niskich wygranych, lecz cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej punktu gier. W związku z tym wpis od skargi kasacyjnej winien być ustalony na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r.". Naczelny Sąd Administracyjny zauważą, że ze względu na przedmiot zażalenia, niniejsza sprawa różni się od spraw rozpoznawanych na skutek zażaleń skarżącej spółki o sygnaturach akt: III SA/Lu 205/14, III SA/Lu 226/14 i III SA/Lu 248/14. Przenosząc te uwagi na treść przepisu § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym wpis stały wynosi w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej - w pozostałym zakresie - 500 zł, za zasadny należy uznać zarzut, że Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wadliwie ustalił wysokość wpisu od skargi, uznając że skarga dotyczy koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie (nie wymienionym w pkt 1-26). W niniejszej sprawie strona kwestionuje decyzję organu administracji stwierdzającą wygaśnięcie decyzji ostatecznej, a zatem bez względu na przedmiot tej ostatniej, to przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. powinien stanowić podstawę określenia wysokości wpisu od skargi. Zgodnie z tym przepisem w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.