II GZ 82/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 621/16 w zakresie odrzucenia skargi J. W. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 18 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 621/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z 15 marca 2017 r. J. W. (dalej: skarżący) został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu 3 kwietnia 2017 r. Pomimo tego wpis od skargi nie został uiszczony w terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu, że skarżący jest w stanie ponieść koszty postępowania skargowego, podczas gdy otrzymuje jedynie 384 zł miesięcznie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należy wpis. W sytuacji braku wpisu, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wpis, pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że J. W. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w sposób zgodny z prawem. Pismo zawierające to wezwanie wskazywało prawidłową wysokość żądanego wpisu, a także termin do jego uiszczenia. Ponadto Przewodniczący Wydziału I WSA w Krakowie słusznie wskazał, jakie będą konsekwencje niezastosowania się do wezwania (odrzucenie skargi). Powyższe wezwanie zostało skierowane do skarżącego i doręczone 3 kwietnia 2017 r. Pomimo prawidłowego wezwania, skarżący wpisu nie uiścił, co – jak słusznie uznał Sąd I instancji – stanowiło podstawę do odrzucenia skargi na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący, kwestionując prawidłowość postanowienia o odrzuceniu skargi, twierdzi, że nie posiada środków, które umożliwiłyby mu uiszczenie wpisu. Powyższe argumenty nie mogą odnieść oczekiwanego przez niego skutku. Należy bowiem stwierdzić, że wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy rozpoznawany był dwukrotnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w toku postępowania. Skarżący nie został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, ponieważ – pomimo wezwania – nie przesłał dokumentów, które pozwoliłyby na ocenę jego pełnej sytuacji finansowej. Skoro więc przed wezwaniem skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Sąd I instancji rozpoznał wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie prawidłowo wezwał go do uiszczenia wpisu od skargi, to Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uznania, że postanowienie WSA z 18 maja 2017 r. zostało wydane wadliwie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.