II GZ 864/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 1 września 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 865/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością w N. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2014 r.; znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 1 września 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 865/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wnioskował, że w doktrynie i literaturze przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Poprzez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie, zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego, w nim określonego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problematyka wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, czyli ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek skarżącej spółki dotyczy decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a więc ze swej istoty nie nadającej się do wykonania, gdyż nie wymaga ona żadnej czynności stron. Tym samym decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków i nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialoprawnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w taki sposób, aby jej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został w pełni uwzględniony. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji, postępowanie w przedmiotowej sprawie jest nadal w toku i nie zapadło, jak dotąd prawomocne orzeczenie w tej sprawie. Ponadto strona podkreśliła, ze organ rentowy w swej decyzji z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w ewidentny sposób kwestionuje możliwość umorzenia częściowo postępowania w zakresie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Zatem, wobec takiego stanowiska jakie prezentuje ZUS w przedmiotowej sprawie trudno zgodzić się z twierdzeniami i stanowiskiem Sądu, że decyzja ta nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 p.p.s.a., daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przepis ten obejmuje zakresem przedmiotowym wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, czyli decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy jednak zauważyć, że udzielenie ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., może dotyczyć jedynie aktów lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne. Decyzja, której dotyczy zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania, została wydana w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ma więc charakter odmowny. Nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanej o umorzenie wcześniej powstałych należności nie wykreowało nowej sytuacji skarżącej w sferze jej obowiązków. Prawidłowo, zatem stwierdził Sąd pierwszej instancji, że nie istnieje możliwość wstrzymania wykonania takiej decyzji. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.