II GZ 874/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Stowarzyszenia A na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 398/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A na rozstrzygnięcie zawarte w informacji Dyrektora Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego z Boguchwale z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z 7 września 2017 r. (sygn. akt I SA/Rz 398/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: WSA), działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę Stowarzyszenia A (dalej: skarżący) na informację Dyrektora Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Boguchwale z [...] marca 2017 r. (nr [...]) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. Ponadto WSA zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi. WSA wskazał, że skarga na wskazaną wyżej informację przysługiwała skarżącemu na podstawie art. 57d ust. 8 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 562 ze zm.), przy czym skargę taką wnosi się na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. WSA dodał, że w świetle art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu mającym zastosowanie w tej sprawie) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. WSA stwierdził, że pismem nadanym 7 kwietnia 2017 r. skarżący zwrócił się do Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Boguchwale z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jakiego organ ten miał się dopuścić w związku z oceną wniosku zawartą w informacji z [...] marca 2017 r. Podkarpacki Ośrodek Doradztwa Rolniczego pismem z [...] kwietnia 2017 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (podtrzymując dotychczasowe stanowisko), przy czym pismo to zostało skarżącemu doręczone 2 maja 2017 r. Z uwagi na to, że przesyłka zawierająca pismo z [...] kwietnia 2017 r. nie została wysłana za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, WSA ustalił datę jej doręczenia na podstawie wydruku trackingu przesyłek Poczty Polskiej S.A., z którego wynikało, że skarżący odebrał przedmiotową przesyłkę w placówce pocztowej w U. w dniu 2 maja 2017 r. o godz. 19:36. Wobec tego 30-dniowy termin na wniesienie skargi upływał z dniem 1 czerwca 2017 r. Tymczasem skarżący nadał skargę w dniu 3 czerwca 2017 r., czyli po upływie terminu. W tej sytuacji WSA uznał, że skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi wiązało się ze zwrotem uiszczonego wpisu od skargi, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając to orzeczenie w całości. Wniósł o uchylenie tego postanowienia w całości. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy przez przyjęcie, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, w sytuacji gdy skarga została wniesiona w ustawowym terminie. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że odpowiedź z [...] kwietnia 2017 r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została przez niego odebrana w dniu 4 maja 2017 r., a nie 2 maja 2017 r., jak przyjął WSA. Na dowód takiego stanu rzeczy skarżący załączył wypis ze swojej książki odbiorczej oraz zbiorowy dowód odbioru Urzędu Pocztowego U. W konsekwencji skarżący stwierdził, że termin na wniesienie skargi upływał 3 czerwca 2017 r. i został przez niego zachowany. W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. W zaskarżonym postanowieniu WSA uznał, że skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ została wniesiona po upływie terminu. Zdaniem WSA, termin na wniesienie skargi upływał 1 czerwca 2017 r., skoro skarżący odebrał odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 2 maja 2017 r. Stanowisko w zakresie daty odebrania tego wezwania - z uwagi na wysłanie go przez organ bez zwrotnego potwierdzenia odbioru - WSA oparł na załączonym do akt wydruku z trackingu przesyłek Poczty Polskiej S.A. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zażaleniu skutecznie podważono stanowisko WSA w zakresie daty doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Do zażalenia załączono bowiem - opatrzoną pieczęcią Urzędu Pocztowego w U. - kopię zbiorowego dowodu odbioru sześciu przesyłek adresowanych do skarżącego, w tym przesyłki poleconej nr [...], zawierającej (co wynika z treści pisma pełnomocnika organu z 20 lipca 2017 r. – k. 228 akt sądowych) odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z kopii zbiorowego dowodu odbioru wynika, że 2 maja 2017 r. wskazane przesyłki zostały awizowane, natomiast ich odbiór nastąpił 4 maja 2017 r. W takiej sytuacji należy uznać, że informacje zawarte w wydruku trackingu przesyłek Poczty Polskiej S.A. (k. 231 akt sądowych) zostały podwazone w zakresie daty doręczenia przesyłki poleconej nr [...]. Wobec powyższego, zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu. WSA - opierając się na znajdujących się w aktach sprawy dokumentach, które okazały się niewiarygodne - błędnie bowiem przyjął, że dla początku biegu terminu na wniesienie skargi istotna była data 2 maja 2017 r. zamiast 4 maja 2017 r., a w konsekwencji - że nadanie skargi w dniu 3 czerwca 2017 r. było spóźnione. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle dowodu załączonego do zażalenia nie było podstaw do przyjęcia, że skarga została wniesiona po terminie i że z tego powodu podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. PG