II GZ 880/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 73/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 73/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. K. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 20 czerwca 2017 r., którym odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) bowiem skarżący nie dochował tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wywiódł, że postanowienie to, wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym skarżącemu prawie złożenia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, zostało doręczone mu w dniu 3 lipca 2017 r. W dniu 13 lipca 2017 r. skarżący nadał w placówce pocztowej zażalenie na opisane wyżej postanowienie. Wobec powyższego, Sąd I instancji cytując treść art. 194 § 2, art. 178 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie skarżącego wskazując, iż zostało nadane dopiero w dniu 13 lipca 2017 r., a zatem po upływie siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i rozpatrzenie "zażalenia". Zarzucił naruszenie art. 194 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i stwierdzenie, że skarżący nie dochował siedmiodniowego terminu na wniesienie zażalenia, a w konsekwencji odrzucenia zażalenia. W uzasadnieniu podniósł, iż z dokumentacji zgromadzonej przez skarżącego wynika, iż postanowienie z dnia 20 czerwca 2017 r. zostało mu doręczone w dniu 6 lipca 2017 r., a zatem zażalenie zostało wniesione w ostatnim dniu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje jego odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny. Jak wynika z akt sprawy postanowienie z dnia 20 czerwca 2017 r., zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 lipca 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 52 akt). Skarżący zażalenie na powyższe postanowienie nadał w Placówce Pocztowej Rabka Zdrój w dniu 13 lipca 2017 r. (dowód: koperta nadania k. 55 akt), a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Należy dodać, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż doszło do doręczenia postanowienia skarżącemu z dnia 20 czerwca 2017 r. w innej dacie niż ta, która wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, ograniczając się jedynie do gołosłownego twierdzenia, iż postanowicie z dnia 20 czerwca 2017 r. odebrał w dniu 6 lipca 2017 r. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy wynika, że wraz z doręczeniem skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone pouczenie o treści zawartej w art. 194 § 4 p.p.s.a. Zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 20 czerwca 2017 r. zostało sporządzone osobiście przez skarżącego co oznacza, że nie spełnia prawem wymaganej formy. Ten brak także stanowi podstawę do odrzucenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. post. NSA z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II OZ 855/10, dostępne w bazie CBOIS). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.