II GZ 896/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn.akt II GZ 896/15 w sprawie zażalenia "G." Spółki z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1135/15 w zakresie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "G." Spółki z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w wierszu dziesiątym od góry w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/15, w ten sposób, że w miejsce "sygn. akt I SA/Po 1139/15" wpisać "sygn. akt I SA/Po 1135/15" Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska – w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. – to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu. Zgodnie zaś z treścią art. 166 p.p.s.a. przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień. W wyniku oczywistej omyłki w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/15 w wierszu dziesiątym od góry wadliwie wpisano sygnaturę akt zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., tj. "I SA/Po 1139/15", zamiast prawidłowej sygnatury "I SA/Po 1135/15". Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.