II GZ 919/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3217/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 12 [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia 27 [...] 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 12 [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W dniu 9 [...] 2015 r. A. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 12 [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, w której zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia 27 [...] 2015 r. nr [...]. Uzasadniając wniosek wskazano, że w przedmiotowej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącego oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny strony skarżącej. Wskazano również, że dochód skarżącego w zarówno w całym 2013 r. jak i w całym 2014 r. wyniósł po [...] zł. Pełnomocnik zaznaczył, że strona skarżąca rozlicza się z Urzędem Skarbowym ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Zdaniem pełnomocnika brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, iż skarżący może zostać pozbawiony środków do życia W uzasadnieniu wniosku zaznaczono, że kwota nałożonej na skarżącego kary pieniężnej ([...] zł) znacznie przekracza dochód skarżącego osiągany w latach 2013-2014 roku. Na potwierdzenie sytuacji finansowej skarżącego załączone zostały zeznania podatkowe za 2013 i 2014 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że strona skarżąca nie wykazała aby jej wykonanie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji mogło wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Ogólnikowe stwierdzenia zawarte w skardze, wsparte jedynie o dane wskazujące na wysokość dochodów w 2013 i 2014 roku nie uprawdopodobniły wystąpienia przesłanek do zastosowania wnioskowanej instytucji. Wnioskujący nie przedstawił żadnych dokumentów obrazujących jego sytuację finansową (np. stanu pozostających do jego dyspozycji zasobów pieniężnych). Tym samym Sąd I instancji uznał, że nie ma on zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wywołanego niniejszym zażaleniem, ewentualnie o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w warszawie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wywołanego niniejszym zażaleniem. W uzasadnieniu Skarżący zasadniczo powtórzył argumentację zawartą we wniosku wskazując dodatkowo na niezgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej z uwagi na brak notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych będących podstawą jej wydania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie, przy znacząco dużym nakładzie sił i środków lub będzie niemożliwy. Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione, czyli, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku jej realizacji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności nawet z odsetkami. Wnioskodawca musi zatem wykazać istnienie realnego niebezpieczeństwa, iż wykonanie zaskarżonego aktu przed zbadaniem jego prawidłowości przez sąd administracyjny, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu. Oceniając zaskarżone postanowienie Sądu I instancji przez pryzmat cytowanych powyżej przepisów oraz treści wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z okoliczności przedstawionych we wniosku nie wynika bowiem, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji zostałaby wobec skarżącego spełniona którakolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia skarżącego o negatywnych skutkach wykonania decyzji dla jego rodziny nie dają obrazu jakie szkody i w jakim rozmiarze może spowodować brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a także nie przedstawił dowodów uprawdopodobniających wystąpienie po jego stronie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż egzekucja zawsze prowadzi do ujemnych następstw, co powinno być uwzględnione przez Sąd bez żadnej dodatkowej argumentacji strony w tym względzie. Odnosząc się do tej kwestii wskazać należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Skutki w tym zakresie są oczywiste i zawsze prowadzą do ujemnych następstw polegających na zmniejszeniu majątku zobowiązanego. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Nie bez znaczenia dla oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest też to, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi strony uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony. Również okoliczności podniesione w treści zażalenia ze względu na brak sformułowania konkretnych zarzutów lub przedstawienia jakichkolwiek okoliczności mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia sądu, a także ze względu na ogólnikowość twierdzeń i brak związku podnoszonych kwestii z przedmiotem zażalenia, nie mogły odnieść zamierzonego przez stronę skutku. Na marginesie, argumentacja zażalenia sprowadzająca się do stwierdzenia, że "decyzja w sprawie nałożenia kary pieniężnej jest niezgodna z prawem" nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji. Z faktu, że zaskarżone orzeczenie jest "niezgodne z prawem" – jak twierdzi skarżący – nie można wyprowadzić wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie bada zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ale ocenia czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2015 r. należało uznać za prawidłowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.